საბავშვო ლექსები  ›   ილია სიხარულიძე   ›  თითების დავა

თითების დავა

ფავორიტებში დამატება
ერთხელ თითნი წაკიდნენ,
ჰქონდათ ცხარე დავა,
მოიხსენეს ერთმანეთი
დირად, ავად.

იკვეხნიდნენ თავის ამაგს,
თავთავიანთ საქმეს,
ერთმანეთის მნიშვნელობა
მოძულეს, დაჰგმეს.

დაჰგმეს ძმობა, მეგობრობა,
ერთად გარჯა, შრომა,
ჭირში, ლხინში ერთად ყოფნა,
მხარში ამოდგომა.

ცერმა თქვა: მე თითებს შორის
ვარ თავიდათავი,
ყველა საქმის წამომწყები,
მხე და გამბედავი.

მე თუ არა, ხელი რამეს
გაკეთებს? - ვერა!
ჩემოდ სად შეუძლი
ხატვა ანდა წერა!

მადლი გამჩენს, რომ ბუნებას
შევუქმნივარ ცერად! -
თქვა და თითებს გადახედა
კუშტად, ალმაცერად.

საჩვენებელ თითს რა ესმა
ცერის სჯა-ბაასი,
თხრა: ცერო, შენ უჩემოდ
ბა, რა გაქვს ფასი?

მე რომ მუდამ არ გშველოდე,
გვერდს არ გედგე მუდამ,
რას გახდები! ამიტომაც
მაფასებდე უნდა.

იქნება შენ არც კი იცი,
„სალოკი“ რომ მქვია?!
პირს საჭმელებს ვალოკებდი,
„სალოკს“ მეძახიან.

დღეს არავინ აღარ მლოკავს,
დღეს კოვზს ხმარობს ყველა,
მაგრამ მაინც პატივში ვარ,
როგორც უწინ, ძველად.

შუთითმა ცერს და სალოკს
გადახედა ცივად,
შებღვირა: დაგავიწყდათ,
მე რომ უფროსი ვარ!

ბა, როგორ შემედრება
რომელიმე თითი?!
მე ყველაზე მაღალი ვარ
და ყველაზე დიდი!

რი თითით ხატვა, წერა
გაგონილა სადმე?!
ჩემოდ თქვენ რას გახდებით,
წაგიხდებათ საქმე!

რათითმა ამოღო
ხმა და ეს გაბედა:
- ვერ მივმხვდარვარ, „არათითი“
რად მიწოდეს ნეტავ?

რად არა ვარ, აბა, თითი,
რად არ მთვლიან თითად?!
ცერს, შუთითს და სალოკსაც
თავი მოაქვს დიდად.

ჩემს მეტს ყველას სახელი აქვს,
სახელო მე ვარ,
მიკვირს, ჩემთვის რად გაჭირდა
სახელის დარქმევა?!

ბოლოს ნეკიც ახმაურდა,
თქვა: მისმინეთ ერთი,
ხუთ თითში მეც ვურევივარ,
რა ვარ ზედმეტი.

ტანად თუმცა პატარა ვარ,
მე არ მწუნობს ხელი;
რათითს სულ გვერდში ვყავარ
და საქმეში ვშველი.

მე თუ არა, თქვით სიმართლე,
ხელი რამეს დაწერს?
საყრდენი ვარ და წერის დროს
სიმძიმე მე მაწევს.

ყველა თითი ჩემს წინ არის,
თავი მოსწონთ, მე კი
ჩემთვისა ვარ, ხელის ბოლოს
პაწაწინა ნეკი!

სე ყველამ დაჭირა
ცალკე გზა და ხიდი...
თითს თუ თითი გვერდს არ უდგას,
რას გახდება თითი?

ცერი სალოკს თუ არ შველის,
მასთან შუათითიც,
განა საქმე გაკეთდება
პატარა ან დიდი?

ანდა ნეკი, არათითი
ზედმეტია განა?
სინიც ხომ სხვებს შველიან
და გვერდში უდგანან!

ცალ-ცალკე რომ ვერას გახდნენ,
დანახეს მაშინ,
რომ ყოფილა უძლეველი
ძალა ერთობაში.

მის შემდეგ ხუთი თითი, -
ეს ღვიძლი ძმა ხუთი,
ერთად, ძმურად რომ არ იყვნენ,
არ იქნება წუთი.

თვალად, ტანად, ჯანით, ღონით
სხვადასხვაა ყველა,
მაგრამ უყვართ ერთმანეთის
დახმარება, შველა.

და როდესაც მტერს უტევენ
ბრაზით, რისხვით, კუშტად,
მაშინ ყველა ერთად, ტოლად
შეკვრება მუშტად.

მათში უმცროს-უფროსობას
აქვს პატივი დიდი,
თითს რომ თითი გვერდში უდგას,
მაშინ თითობს თითი!
ილია სიხარულიძე
რა ასაკის ბავშვისთვისაა ეს ლექსი საინტერესო?

როგორ ფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისთვის არის ეს ლექსი საინტერესო?



ეს ლექსი არცერთ კატეგორიაში არ არის.

ნახატი ლექსები - ამ ლექსის თემაზე შექმნილი ნახატები

ამ ლექსის თემაზე ჯერ არ არის არცერთი ნახატი ატვირთული. იყავი პირველი, ატვირთე შენი ნახატი!

დაამატე ნახატი

იმისთვის რომ შეძლოთ ამ ლექსის თემაზე შექმნილი თქვენი ნახატის დამატება, ჩვენს საიტზე უნდა გქონდეთ გახსნილი ანგარიში. ამისათვის უნდა გაიაროთ რეგისტრაცია.

ფავორიტებში დასამატებლად უნდა შეხვიდეთ სისტემაში.
ხოლო თუ ჯერ არ გაქვთ გახსნილი ანგარიში kids.ge-ზე, გაიარეთ რეგისტრაცია