სილაჟვარდე ანუ ვარდი სილაში
რო−გორც ნაწ−ვი−მარ სი−ლა−ში ვარ−დი,
ჩე−მი ცხოვ−რე−ბის გზა სიზ−მა−რი−ა
და შო−რე−უ−ლი ცის სი−ლაჟ−ვარ−დე.
შე−მო−ი−ღა−მებს მთის ნაპ−რა−ლე−ბი,
და თუ რო−გორ−მე ი−სევ გა−თენ−და-
ღა−მე−ნა−თე−ვი და ნამთვ−რა−ლე−ვი,
დაღ−ლილ ქა−ლი−ვით მი−ვალ ხა−ტებ−თან!
ღა−მე−ნა−თე−ვი და ნამთვ−რა−ლე−ვი
მე მი−ვეყრდ−ნო−ბი სა−ლო−ცავ კა−რებს,
შე−მო−იჭ−რე−ბა სი−ონ−ში სი−ონ−ში სხი−ვი
და თეთრ ო−ლა−რებს ა−ა−ელ−ვა−რებს.
და მა−შინ ვი−ტყვი: ა−ჰა! მო−ვე−დი
გე−დი დაჭ−რი−ლი ოც−ნე−ბის ბა−ღით!
შე−ხე−დე, დასტკ−ბი ყმაწ−ვი−ლურ ბე−დის
დაღ−ლილ ხე−ლე−ბით, წა−მე−ბულ სა−ხით!
შე−ხე−დე! დასტკ−ბი! ჩე−მი თვა−ლე−ბი,
წი−ნათ რომ ფეთქდ−ნენ ცვრე−ბით, ი−ე−ბით, -
ღა−მე−ნა−თე−ვი და ნამთვ−რა−ლე−ვი
სავ−სე−ა ცრემლ−თა შურისძი−ე−ბით!
დასტკ−ბი! ა−სე−ა ყვე−ლა მგოს−ნე−ბი?
შენს მო−ლო−დინ−ში ა−სე−ა ყვე−ლა?
სუ−ლი, ვედ−რე−ბით გა−ნა−ო−ცე−ბი,
შენს ფერხთ ქვეშ კვდე−ბა, რო−გორც პე−პე−ლა.
სად ა−რის ჩემთ−ვის სა−მა−გი−ე−რო?
სა−ბედ−ნი−ე−რო სად ა−რის სუ−ლი?
ვით სა−მო−თხი−დან ა−ლი−გი−ე−რი,
მე ჯო−ჯო−ხე−თით ვარ და−ფა−რუ−ლი!
და რო−ცა ბე−დით და−წყევ−ლილ გზა−ზა
სიკვ−დი−ლის ლან−დი მო−მეჩ−ვე−ნე−ბა,
გან−სას−ვე−ნე−ბელ ზი−ა−რე−ბა−ზე
ჩემ−თან არ მო−ვა შე−ნი ხსე−ნე−ბა!
და−ვიკ−რებ ხე−ლებს და გრი−გა−ლი−ვით
გა−მა−ქა−ნე−ბენ სწრა−ფი ცხე−ნე−ბი!
ღა−მე ნა−თე−ვი და ნამთვ−რა−ლე−ვი
ჩემს სა−მა−რე−ში ჩა−ვეს−ვე−ნე−ბი.
დე−და−ო ღვთი−სავ, მზე−ო მა−რი−ამ!
რო−გორც ნაწ−ვი−მარ სი−ლა−ში ვარ−დი,
ჩე−მი ცხოვ−რე−ბის გზა სიზ−მა−რი−ა
და შო−რე−უ−ლი ცის სი−ლაჟ−ვარ−დე.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ უნდა ითანამშრომლოს სხვებთან პრობლემის გადაჭრაში.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მეურნე იმედამანანა ტონია |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
 |
დღეობა აქვს მაჩვსნინო მზესელი |
 |
დათუნია დრუნჩაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ზებრას იუბილემაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
|
ტყუილს თუ არ მოიშლისლია კობალაძე |
 |
მე გადმოვკიდეანა კალანდაძე |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სპილოხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
|
დაგვეხმარეთ, ბავშვებო!მანანა ტონია |
|
მეხანძრე სპილომანანა ტონია |
|
დალი და მანანამანანა ტონია |
 |
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
