ბედნიერი ერი

ჩვე−ნის−თა−ნა ბედ−ნი−ე−რი
გა−ნა ა−რის სად−მე ე−რი?
მძი−მე ყალ−ნით,
ლა−მაზ ფალ−ნით
მორ−თუ−ლი და მშვენიე−რი;
უ−წყი−ნა−რი,
უ−ჩი−ვა−რი,
ქედდ−რე−კი−ლი, მადლიე−რი;
უშ−ფოთ−ვე−ლი,
ქვემძ−რო−მე−ლი,
რი−გი−ა−ნი, წესიე−რი;
ყოვ−ლად მთმე−ნი,
ვით ჯორ-ცხენი,
ნა−ხედ−ნი და ღონიე−რი.

ჩვე−ნის−თა−ნა ბედ−ნი−ე−რი
გა−ნა ა−რის სად−მე ე−რი?!
ყვე−ლა უნ−ჯი,
ყვე−ლა მუნ−ჯი,
გულჩ−ვი−ლი და ლმობიე−რი;
თვა−ლაბ−მუ−ლი,
თა−ვაკ−რუ−ლი,
პირს ლა−გა−მი ზომიე−რი;
ყვე−ლა ყრუ−ი,
ყვე−ლა ცრუ−ი,
ჭკვა−დამჯ−და−რი, გულხმიე−რი;
მცი−რე, დი−დი -
ყვე−ლა ფლი−დი,
ცუღ−ლუ−ტი და მანკიე−რი.

ჩვე−ნის−თა−ნა ბედ−ნი−ე−რი
გა−ნა ა−რის სად−მე ე−რი?!
მტვერ−წაყ−რი−ლი,
თავ−დახ−რი−ლი,
ყოვ−ლად უქ−მი, უდიე−რი;
უ−ზღუ−დო−ნი,
გზამ−რუ−დო−ნი,
არ−გამ−ტა−ნი და ცბიე−რი;
მტრის არმც−ნო−ბი,
მოყვ−რის მგმო−ბი,
გა−რეთ მხდა−ლი, შინ ძლიე−რი;
არ−რის მქო−ნე,
არ−რის მცოდ−ნე,
უზ−რუნ−ვე−ლი და მშიე−რი.

ჩვე−ნის−თა−ნა ბედ−ნი−ე−რი
კი−დევ ა−რის სად−მე ე−რი?