ბაქია მამლაყინწა
ჩუ−მად მო−ი−პა−რა,
სას−წა−უ−ლი ამ−ბა−ვი,
ბავშ−ვებს მოგ−ვი−ტა−ნა.
ცხრა მთას ი−ქეთ ყო−ფი−ლა,
და ცხრა ბა−რიც ნა−ხა,
მოგ−ვიყ−ვე−ბა, ამ ქვეყ−ნად,
თუ რა დაინა−ხა.
ერთ ე−ზო−ში ცხოვ−რობ−და,
თურ−მე ბევ−რი ფრინ−ვე−ლი,
მათ შო−რის კი ამ−ბა−ვი,
მოხ−და გა−საკ−ვირ−ვე−ლი.
ა−მა−ყად ზის ღო−ბე−ზე,
მამ−ლა−ყინ−წა „ჭი−ჭე“
ბა−ქი−ობს და ამ−ცი−რებს,
ის ხვი−ჩი−ლა ბი−ჭებს.
მე ყვე−ლა−ზე გამრ−ჯე ვარ,
და ა−რა ვარ ზარ−მა−ცი,
დედ−ლებს ვი−ცავ, თქვენს შო−რის,
ვარ ყვე−ლა−ზე მა−მა−ცი.
ა−თას−ფე−რი ბუმ−ბუ−ლი,
და ნამ−გა−ლა კუ−დი,
სისხ−ლის−ფე−რი ბი−ბი−ლო
და წი−თე−ლი ქუ−დი.
ვის გაქვთ ა−ბა მი−თხა−რით,
ჩე−მის−თა−ნა დე−ზე−ბი?
ჩემს მომ−რევს თუ მოვნა−ხავ,
მხო−ლოდ ი−მას ვეძ−მე−ბი.
ყიყ−ლი−ყო−ო გაჰ−კი−ვის,
კი−სერს გვერდ−ზე ი−ღე−რებს,
სთქვით ვინ გა−მე−ჯიბ−რე−ბა?
ჩემ−სა−ვით ვინ იმ−ღე−რებს?
დედ−ლუ−ყუნ−წა ქათ−მე−ბი,
მი−ცუნ−ცულდ−ნენ პან−ტუ−რით,
და−უ−მოწ−მეს ნათქ−ვა−მი,
მა−მალს თა−ვის კან−ტუ−რით.
ხვი−ჩი−ლე−ბი გაბ−რაზდ−ნენ,
რა გვაქვს მის−გან ხე−ი−რი?
მო−დით ერ−თი ვაჩ−ვე−ნოთ,
ამ ბა−ქი−ას სე−ი−რი.
მი−ე−სივ−ნენ, და−კორტ−ნეს,
გა−ა−ცა−ლეს ბუმ−ბუ−ლი,
და−უ−ლურ−ჯეს ნა−ცე−მი,
ის ფერდები,მკერდ-გული.
მე−რე პი−რი გა−უ−ღეს,
ჩა−აყ−ლა−პეს ერ−ბო
ხმა ჩა−უ−წყდა ვერ ყი−ვის,
ეს რა ბე−დი ერ−გო?
დედ−ლე−ბი მო−იწ−ვი−ა,
მე−რე ერთ−მა ხვი−ჩი−ლამ,
ჭი−ჭე დარ−ბის შიშ−ვე−ლი,
ა−ღარ ე−ყოთ სი−ცი−ლად.
კის−კი−სე−ბენ დედ−ლე−ბი,
და−ა−ვი−წყდათ კა−კა−ნი,
ეს რა ხდე−ბა ე−ზო−ში?-
რა მოხ−და და სკან−და−ლი.
დე−ლუ−ყუნ−წა „ჩიკორამ“,
შუ−ა ჩა−აგ−დო მან−დი−ლი,
ხვი−ჩი−ლე−ბი და−შა−ლა,
მი−ა−ტო−ვეს ქა−დი−ლი.
მი−ა−ძა−ხეს, მატრა−ბაზ,
მამ−ლა−ყინ−წა ჭი−ჭესო,
იქ−ნებ ჭკუ−ა ის−წავ−ლო,
ნუ ამ−ცი−რებ ბი−ჭებსო.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ასწავლეთ ბავშვებს ბუნების სიყვარული
გაატარეთ დრო ბუნებაში ბავშვებთან ერთად და ასწავლეთ მათ ბუნების დაფასება.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
|
აღვახვამ ქებად ბაგესაბესიკი |
 |
ქართველი ქალიაკაკი წერეთელი |
 |
იმედი საზიკაულივაჟა–ფშაველა |
 |
მელას ფუჭი ოცნებამანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
სალომე, თაკო და ბორენამანანა კაკაჩია |
 |
სადღეგრძელონანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
ქურდი ბეკომანანა ტონია |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უნიჭო მუსიკოსებიმანანა ტონია |
