ბაქია მამლაყინწა
ჩუ−მად მო−ი−პა−რა,
სას−წა−უ−ლი ამ−ბა−ვი,
ბავშ−ვებს მოგ−ვი−ტა−ნა.
ცხრა მთას ი−ქეთ ყო−ფი−ლა,
და ცხრა ბა−რიც ნა−ხა,
მოგ−ვიყ−ვე−ბა, ამ ქვეყ−ნად,
თუ რა დაინა−ხა.
ერთ ე−ზო−ში ცხოვ−რობ−და,
თურ−მე ბევ−რი ფრინ−ვე−ლი,
მათ შო−რის კი ამ−ბა−ვი,
მოხ−და გა−საკ−ვირ−ვე−ლი.
ა−მა−ყად ზის ღო−ბე−ზე,
მამ−ლა−ყინ−წა „ჭი−ჭე“
ბა−ქი−ობს და ამ−ცი−რებს,
ის ხვი−ჩი−ლა ბი−ჭებს.
მე ყვე−ლა−ზე გამრ−ჯე ვარ,
და ა−რა ვარ ზარ−მა−ცი,
დედ−ლებს ვი−ცავ, თქვენს შო−რის,
ვარ ყვე−ლა−ზე მა−მა−ცი.
ა−თას−ფე−რი ბუმ−ბუ−ლი,
და ნამ−გა−ლა კუ−დი,
სისხ−ლის−ფე−რი ბი−ბი−ლო
და წი−თე−ლი ქუ−დი.
ვის გაქვთ ა−ბა მი−თხა−რით,
ჩე−მის−თა−ნა დე−ზე−ბი?
ჩემს მომ−რევს თუ მოვნა−ხავ,
მხო−ლოდ ი−მას ვეძ−მე−ბი.
ყიყ−ლი−ყო−ო გაჰ−კი−ვის,
კი−სერს გვერდ−ზე ი−ღე−რებს,
სთქვით ვინ გა−მე−ჯიბ−რე−ბა?
ჩემ−სა−ვით ვინ იმ−ღე−რებს?
დედ−ლუ−ყუნ−წა ქათ−მე−ბი,
მი−ცუნ−ცულდ−ნენ პან−ტუ−რით,
და−უ−მოწ−მეს ნათქ−ვა−მი,
მა−მალს თა−ვის კან−ტუ−რით.
ხვი−ჩი−ლე−ბი გაბ−რაზდ−ნენ,
რა გვაქვს მის−გან ხე−ი−რი?
მო−დით ერ−თი ვაჩ−ვე−ნოთ,
ამ ბა−ქი−ას სე−ი−რი.
მი−ე−სივ−ნენ, და−კორტ−ნეს,
გა−ა−ცა−ლეს ბუმ−ბუ−ლი,
და−უ−ლურ−ჯეს ნა−ცე−მი,
ის ფერდები,მკერდ-გული.
მე−რე პი−რი გა−უ−ღეს,
ჩა−აყ−ლა−პეს ერ−ბო
ხმა ჩა−უ−წყდა ვერ ყი−ვის,
ეს რა ბე−დი ერ−გო?
დედ−ლე−ბი მო−იწ−ვი−ა,
მე−რე ერთ−მა ხვი−ჩი−ლამ,
ჭი−ჭე დარ−ბის შიშ−ვე−ლი,
ა−ღარ ე−ყოთ სი−ცი−ლად.
კის−კი−სე−ბენ დედ−ლე−ბი,
და−ა−ვი−წყდათ კა−კა−ნი,
ეს რა ხდე−ბა ე−ზო−ში?-
რა მოხ−და და სკან−და−ლი.
დე−ლუ−ყუნ−წა „ჩიკორამ“,
შუ−ა ჩა−აგ−დო მან−დი−ლი,
ხვი−ჩი−ლე−ბი და−შა−ლა,
მი−ა−ტო−ვეს ქა−დი−ლი.
მი−ა−ძა−ხეს, მატრა−ბაზ,
მამ−ლა−ყინ−წა ჭი−ჭესო,
იქ−ნებ ჭკუ−ა ის−წავ−ლო,
ნუ ამ−ცი−რებ ბი−ჭებსო.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
მიეცით ბავშვს საშუალება, გამოხატოს თავისი შემოქმედება ხატვით, წერით, მუსიკით ან სხვა ხელოვნებით.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
 |
მუშაილია ჭავჭავაძე |
 |
ლიკა და სარკემანანა ტონია |
 |
კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
 |
ქართველი ქალიაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
|
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
აპრილილუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენთან ერთად არის სანტა კლაუსიცნესტან კუპრავა |
 |
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
|
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
