kids.ge logo

მრწამს, მარად მიწამებია

ფავორიტებში დამატება
მრწამს, მა−რად მი−წა−მე−ბი−ა
მუდ−მივ სი−ცო−ცხლე სუ−ლი−სა,
კარ−გი−სა, ქვეყ−ნის მოყ−ვა−რის,
ქვეყ−ნის ბე−დის−გან წყლუ−ლი−სა.
მრწამს, ფერფლ−ნი კარ−გის გუ−ლი−სა
ქარმ რო გა−ფან−ტოს ხმე−ლა−და,
თი−თო−ში მა−ინც ენ−თე−ბა
ტიალ-სურვილი ცხე−ლა−და,
ა−ვის მჩაგ−რა−ვად, კე−თი−ლის
მუ−დამ იქ−ნე−ბა მცვე−ლა−და,
ბეჩა−ვის, გა−ჭი−რე−ბუ−ლის
მომხ−მა−რედ, მეშვ−ლად, მხსნე−ლა−და.
კარგს გულს ა−რა ჰკლავს ბუ−ნე−ბა,
თან და−აქვს ძველის-ძველადა!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

სიყმე სიბერედ ვაქციესიყმე სიბერედ ვაქციე, ერი კი - ვერა ერადა. იმედი მქონდა... ჩონგური მოვმართე, დავჯე მღერადა. მეწადა, ჰანგი...არწივიკარგ ყმად ვინა ვსთქვათ, ვაჟებო, ნათქვამი არა გვცხვენოდეს, მსმენლის გულს აბორგოვებდეს, არავის არა სწყენოდე...ისევ შენ, ისევ, ქალაოისევ შენ, ისევ, ქალაო, მომხედე, გამიცინია. შენ მაინც ნუ მიღალატებ, მოვკვდები - დამიტირია. მაღლისა მთისა წ...კაფიამცირე რამ შემონაწირი მიიღე თავის ძმისგანა,— მეც შენებრ გული მიტირის, დაჩაგრული ვარ მტრისგანა. ასწავლე ბავ...კახეთსმაღალ-ახადით გავხედავ, სამოთხეს კარი ეღება: ალავერდი სჩანს, კახეთი, ჩემის სამშობლოს შვენება; გულში ამოხდა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026