kids.ge logo

მრწამს, მარად მიწამებია

ფავორიტებში დამატება
მრწამს, მა−რად მი−წა−მე−ბი−ა
მუდ−მივ სი−ცო−ცხლე სუ−ლი−სა,
კარ−გი−სა, ქვეყ−ნის მოყ−ვა−რის,
ქვეყ−ნის ბე−დის−გან წყლუ−ლი−სა.
მრწამს, ფერფლ−ნი კარ−გის გუ−ლი−სა
ქარმ რო გა−ფან−ტოს ხმე−ლა−და,
თი−თო−ში მა−ინც ენ−თე−ბა
ტიალ-სურვილი ცხე−ლა−და,
ა−ვის მჩაგ−რა−ვად, კე−თი−ლის
მუ−დამ იქ−ნე−ბა მცვე−ლა−და,
ბეჩა−ვის, გა−ჭი−რე−ბუ−ლის
მომხ−მა−რედ, მეშვ−ლად, მხსნე−ლა−და.
კარგს გულს ა−რა ჰკლავს ბუ−ნე−ბა,
თან და−აქვს ძველის-ძველადა!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

გაზაფხულიბუნებამ გამოიღვიძა, ადგა, გაცოცხლდა მკვდარია... ძლივს საამური დამეცა ცივი ციური ცვარია. თოვლი დამდნარა მთ...ნუმცა მსმენია სიკვდილინუმცა მსმენია სიკვდილი და ნუმც მინახავ ლომისა! ნუმც მინახია არწივი, შნო აღარ ჰქონდეს ომისა! ლომს ტახტი უდ...კაფიამცირე რამ შემონაწირი მიიღე თავის ძმისგანა,— მეც შენებრ გული მიტირის, დაჩაგრული ვარ მტრისგანა. ასწავლე ბავ...არაგვსდაწუხებულმა, არაგვო, რო გნახე, გავიხარეო, სრულიად გამოვიცვალე, წელშიაც ავიხარეო. რა ლამაზია, წყეულო, შენთ...ღამე მთაშიდაღამდა… წვრილნი ვარსკვლავნი აყვავდენ, დასხდენ ცაზედა; მთვარე კი ჯერ არსადა სჩანს, არ დაგვნათოის თავზედა,...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026