სიყმე სიბერედ ვაქციე
ე−რი კი - ვე−რა ე−რა−და.
ი−მე−დი მქონ−და... ჩონ−გუ−რი
მოვ−მარ−თე, დავ−ჯე მღე−რა−და.
მე−წა−და, ჰან−გი მსმე−ნელ−თა
გუ−ლი−სა ა−მაზრ−ზე−ნა−და
ჰქმნი−ლი−ყო ჩემ−თა მოძ−მე−თა,
ცად ა−ე−წი−ა ზე−ნა−და.
შე−ვამ−კე მთე−ბი მაღ−ლე−ბი
და ბა−რი ათასფე−რა−და,
აზ−რი სა−ერ−თო, საქ−ვეყ−ნო
მინ−დო−და გასაკვე−რადა;
ა−მისთ−ვის თავ−სა დავ−წი−ე,
ვაქ−ცი−ე ნაცარ-მტვე−რადა.
ვა−დი−დე გმირ−თა სა−ხე−ლი,
მკლა−ვი და სუ−ლით დი−დო−ბა,
დავძ−რა−ხე ქვეყ−ნის ორ−გუ−ლი
და შე−უ−რა−ცხვყავ ფლი−დო−ბა;
სი−მაძღ−რე სიმ−შილ−ზე ვცვა−ლე,
ფუ−ფუ−ნე−ბა−ზე - მწი−რო−ბა.
მინ−დო−და არ შა−მე−ბღა−ლა
მე წმინ−და დედა-შვილობა.
პირ−ნათ−ლად მი−ვალ საფ−ლავ−ში,
მტკი−ცედ და−ვი−ცევ პი−რო−ბა.
ა−მას მითვ−ლი−ან ცოდ−ვა−და,
რა−შიც მე მიჩნ−და გმი−რო−ბა;
თავს დამ−ჩხა−ვი−ან ყორ−ნე−ბი,
გა−უ−მარ−თი−ათ ყრი−ლო−ბა.
შე−მირ−ცხვა ზო−გის ნა−მუ−სი,
გრძნო−ბა, აზ−რი და ზრდი−ლო−ბა:
კა−ცო−ბად და−უ−სა−ხი−ათ
სი−ჩერ−ჩე−ტე და ვი−რო−ბა!
რა მეთქ−მის? გუ−ლი მკვდა−რი−ა,
ცრემ−ლი მდის ნუგეშ-მწვე−ლა−და;
მე კაც−თა შო−რის მე−ტი ვარ,
უნ−და გა−ვიჭ−რა ვე−ლა−და,
რა−კი გა−დიქ−ცა ეშ−მა−კი
ტკბილ მო−სა−უბ−რე გვე−ლა−და
და თა−ნა−მოძ−მე ეს ჩე−მი -
მის ყუ−რისმგ−დე−ბელ ე−ვა−და,
როს გახ−და საქ−ვეყ−ნო საქ−მე
უ−სუ−სურთ სა−ღეჭ კე−ვა−და.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
გუნდური თამაშები ავითარებს თანამშრომლობის, კომუნიკაციის და ლიდერობის უნარებს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მეხანძრე სპილოელიზბარ გაბუნია |
 |
ციკოს თოვლის პაპავასილ გულეური |
 |
ფისო და ლისიამანანა ტონია |
 |
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
ბატკანილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
დამწველი თავის სიმშვენიერითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიმღერაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
მინდორთა მამშვენებელოხალხური |
 |
ჩემო კარგოგიორგი წერეთელი |
 |
არ ვიცი, ასე რამ შემაყვარა!ლადო ასათიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ტყუილების წვიმაგივი ჭიჭინაძე |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
ცრემლთა მდინარებესიკი |
