მარტორქა
გა−გო−ნი−ლა, მარ−ტორ−ქავ,
ჭა−მა მუ−დამ მარტოკა?!
სხვებ−საც გა−უ−ნა−წი−ლე!
ვე−რა ხე−დავ? მე−ლი−ა
გაძ−ვალ−ტყა−ვე−ბუ−ლი−ა,
სარ−ჩო შემოლევია.
დამიჯერე, მარ−ტორ−ქავ,
არ იქ−ნე−ბა უ−რი−გო,
შე−ნი საჭმელ-სასმელი
სხვებ−საც რომ დაუ−რი−გო.
არ მო−იშ−ლი ძუნ−წო−ბას?
რას ი−ტყვი−ან ბავშ−ვე−ბი?
სუქი-სუქი, მსუ−ქა−ნავ,
უ−მე−გობ−როდ დარ−ჩე−ბი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
წიწილების სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
წიწილავაჟა–ფშაველა |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
სპილოელიზბარ გაბუნია |
 |
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ფუტკარინინო სტურუა |
 |
კუ წვიმაში სადილობსნესტან კუპრავა |
|
გამებუტე ჟირაფო?ელიზბარ გაბუნია |
|
პატარა ქირურგინესტან კუპრავა |
 |
ჭიანჭველამაია წიგნაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები სიკეთეზე
|
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
ჟირაფიელიზბარ გაბუნია |
 |
აღმოხდა მნათი აღმოსავალს, მზეებრ ცხოველინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ისევ შენ, ისევ, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
