განახლდა გული

გა−ნახლ−და გუ−ლი... დღეს ის ა−ღარ ვარ
რაც უ−წინ ვი−ყავ... ფე−რი ვიც−ვა−ლე...
გზა და−მი−ლო−ცე, შა−ვო ბუ−რუ−სო,
წყე−უ−ლო ღა−მევ, გზა და−მი−ლო−ცე!
წინ ვივ−ლი, სა−ნამ დავ−მიწ−დე−ბო−დე,
ბადს კი მა−ინც არ შე−ვუ−რიგ−დე−ბი.
წინ ნუ მიხვ−დე−ბი, შა−ვო ბუ−რუ−სო,
წყე−უ−ლო ღა−მევ, წინ ნუ მიხვ−დე−ბი1
ნუ−თუ არ მე−ყო, რაც და−სა−ბა−მით
გა−უ−ნე−ლე−ბელ ცე−ცხლში ვეწ−ვა−ლე?
ჩა−მო−მე−ცა−ლე, შა−ვო ბუ−რუ−სო,
წყე−უ−ლო ღა−მევ,ჩა−მო−მე−ცა−ლე!
ვი−ვი−წყებ წარ−სულს... ჩემს სიყ−მაწ−ვი−ლეს
გა−მო−თხო−ვე−ბის ცრემ−ლებს ვაპ−კუ−რებ,
გა−ვა−ნად−გუ−რებ ხე−ლის−შემშ−ლელ ნისლს,
წყე−ულ ღა−მე−საც გა−ვა−ნად−გუ−რებ...
წა−მე−ბის ცე−ცხლში გა−ნახლ−და გუ−ლი,
ფე−რი ვიც−ვა−ლე, ფე−რი ვიც−ვა−ლე.
გზა და−მი−ლო−ცე, შა−ვო ბუ−რუ−სო,
წყე−უ−ლო ღა−მევ, გზა და−მი−ცა−ლე!