გულკეთილი
- უნ−და ავდ−გე, დე−დი−კო,
რა ვქნა , არ მე−ძი−ნე−ბა;
გეს−მის? - გა−რეთ ქა−რი ქრის,
ყურ−შა გაგვეყინება.
შემოვუშვათ, ცო−დო−ა,
სახლ−ში ცო−ტას გათ−ბე−ბა.
თო−რემ გა−ცივ−დე−ბა და
სურ−დო დაემართება.
ყურ−შა, ყურ−შა, სა−და ხარ?
მო−დი სახლ−ში, გათ−ბე−ბი.
ქათ−მებს არ−ვინ მოგვ−პა−რავს,
ვის რად უნ−და ქათმები?!
ან ვინ მო−ვა ა−მა−ღამ,
შე−ნი ში−შით, ამ ქარ−ში.
ყურ−შა, ჯილ−დო გე−კუთვ−ნის,
ჩვე−ნი ე−ზოს დაცვაში.
ამ ტი−ლო−ზე და−წე−ქი,
დე−დამ თბი−ლად და−გი−გო;
ხმა თუ რა−მე მო−გეს−მა,
გა−აღ−ვი−ძე მა−მი−კო!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი ცელქი ფისოელიზბარ გაბუნია |
 |
ცუგა და ფისოედუარდ უგულავა |
 |
მგელი, ბატკანი და მურიანოდარ დუმბაძე |
 |
ჩხუბისთავებიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
 |
თუმც, არ გაჩნდა ძამიკომანანა კაკაჩია |
 |
ბავშვის თვალებილუარა ჭანტურია |
 |
ცხელა ცუგასლელა ცუცქირიძე |
|
ფისოს შურისძიებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ამირანიაკაკი წერეთელი |
 |
ლალის მამალილადო ასათიანი |
|
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
 |
ტკბილი - კბილი?მანანა ტონია |
