სიმღერა
(ვუძღვნი ახალგაზრდა მგოსნებს)
დავ−დი−ვარ დე−დი−შო−ბი−ლა,
მეც ი−მათ ჯო−გი−და−მა ვარ,
ვინც სი−ღა−რი−ბით ცნო−ბი−ლა.
ამ წუ−თი−სოფ−ლის თორ−ნე−ში
ბევ−რი სხვა გა−მო−ცხო−ბი−ლა.
ჩემს გარ−და ა−სეთ ყო−ფა−ში
მრა−ვა−ლი სხვა−ცა ყო−ფი−ლა.
ყვე−ლას სა−მა−რე მიგ−ვე−ლის,
ვინც დე−დის მუც−ლით შო−ბი−ლა.
საგ−მო−ბიც ვი−ყო, ქედს არ ვხრი,
თა−ვი მდი−და−რი მგო−ნი−ა,
ი−სე−თი, თქვენ−მა ძმო−ბა−მა,
ჯერ არ−ვის გა−უ−გო−ნი−ა.
მთლად მე მე−კუთვ−ნის ქვე−ყა−ნა:
მთა−ში _ მთა, ბა−რად _ ბა−რი−ა,
ზღვა და ხმე−ლე−თი ერ−თი−ან,
ცას _ ვარსკვ−ლა−ვე−ბის ჯა−რი−ა,
დი−ლით მზე მა−ნა−თო−ბე−ლი,
ღა−მის გუ−შა−გი მთვა−რი−ა,
მდი−დართ სიმ−დიდ−რით ღი−ღი−ნი,
ბე−ჩავთ ქვი−თი−ნი მწა−რი−ა,
ავ−და−რი, ჟინჟ−ლი, ცის ქცე−ვა,
ცა მოწ−მენ−დი−ლი, და−რი−ა;
დი−ლით გა−ფურჩ−ნა ვარ−დი−სა,
მთე−ლი ი−მი−სი გვა−რი−ა;
ი−ა, უღ−რან ტყეს მო−სუ−ლი,
თალხ−კა−ბა, ენამტკბა−რი−ა,
კლდის თავს გაშ−ლი−ლი პი−რიმ−ზე, _
მთის სა−სა−ხე−ლო ქალი−ა;
მარ−გა−ლი−ტი−ვით მდე−ლო−ზედ
ბრჭყვი−ალა დი−ლის ცვარი−ა.
ზამთ−რის ზვა−ვე−ბის ქუ−ხი−ლი,
გა−ზა−ფხულს წვი−მის ღვარი−ა,
იქ ჯო−ჯო−ხე−თი, სა−მო−თხის
თუ და−მი−კე−ტეს კარი−ა.
ხარს ვგე−ვარ ნაი−ალაღარს,
რქით მი−წა−სა ვ−ჩხვერ, ვბუ−ბუ−ნებ,
ღმერ−თო, სამ−შობ−ლო მი−ცო−ცხლე! _
მძი−ნა−რიც ი−მას ვდუ−დუ−ნებ;
სა−წყალთ სა−წყლო−ბა რო მეს−მის,
ი−მათ ვა−რამ−ზე ვწუ−წუ−ნებ;
არც−როს უ−საქ−მო ა−რა ვარ,
მუ−დამ ვკო−წი−წობ, ვჩუ−ჩუ−ნებ.
ცო−ტა მაქვს, ცო−ტას ვჯერ−დე−ბი,
ბე−ჩავთაც გავუზი−არებ.
სი−კე−თი−სათ−ვის სი−კე−თეს
ა−რა−ვის დავუგვი−ანებ.
ა−ვის თქმით, ა−ვის ქცე−ვი−თა
გულს არ−ვის დავუზი−ანებ.
ხარს ვგე−ვარ ნაი−ალაღარს,
რქით მი−წა−სა ვ−ჩხვერ, ვბუ−ბუ−ნებ;
ღმერ−თო, სამ−შობ−ლო მი−ცო−ცხლე! _
მძი−ნა−რიც ი−მას ვდუ−დუ−ნებ;
სა−წყალთ სა−წყლო−ბა რო მეს−მის,
ი−მად მა−გივ−რად ვწუ−წუ−ნებ;
ხან−და−ხან ჟი−ნი ა−მი−ღებს,
სიმ−ღე−რას და−ვა−გუ−გუ−ნებ.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
მოელოდეთ მეტს თქვენი შვილებისგან
ადამიანებს გააჩნიათ გარკვეული მოლოდინები (სკოლამდელი აღზრდის ჩათვლით). „გვაქვს იმის მოლოდინი, რომ ბავშვები სკოლაში თავად დაისხამენ წყალს, აალაგებენ მაგიდას, დაკიდებენ ქურთუკს - და ისინი ამას აკეთებენ“ - ამბობს ჯენიფერი ზებუკერი, ნიუ-იორკის 92-ე ქუჩაზე არსებული საბავშვო ბაღის მასწავლებელი. „თუმცა, საკლასო ოთახის დატოვების შემდეგ, ისინი ცერა თითს პირში ჩაიდებენ და ჩაჯდებიან საბავშვო ეტლებში“. ამიტომაც გქონდეთ მეტი მოლოდინი, რაც შეესაბამება ბავშვების მაქსიმუმს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სიკეთეზე და ლექსები საქართველოზე
 |
სალაღობოლადო ასათიანი |
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
მხედართა ძველი სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
 |
ოპუნცია კაქტუსიმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სიკეთეზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩხართვის ბარტყინათია დაშნიანი |
 |
დღეს მაისი ფერში ნაირ-ნაირშიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
|
ყველას რაიმე აქვს სახსოვარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სიკეთეზე და ლექსები საქართველოზე
|
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
|
არწივივაჟა–ფშაველა |
