მუტრუკი მიტომ მუტრუკობს
მუტ−რუ−კი მი−ტომ მუტ−რუ−კობს,
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დღეს მაისი ფერში ნაირ-ნაირშიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
შემოდგომათამარ ჭეიშვილი |
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
|
ლატალს მობრძანდა თამარიხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ომის წინ ჯარის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
მივარდნილი აივანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჩემო ტკბილო საქართველოვშიო მღვიმელი |
|
ქართული ორნამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
