მუტრუკი მიტომ მუტრუკობს
მუტ−რუ−კი მი−ტომ მუტ−რუ−კობს,
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
ჰოი, სიხარულო, თამარ დედოფალოხალხური |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
 |
თბილისურინანა სამხარაძე |
 |
ნეტავი, ბიჭო შენს დედას!ნესტან კუპრავა |
 |
ბეღურები გვასწავლიანმანანა კაკაჩია |
 |
ოდესმე დიდი ყოფილა საქართველომურმან ლებანიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
შემომეყარა ყივჩაღიხალხური |
|
ძველი ქართული ანდაზამურმან ლებანიძე |
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
 |
სალაღობოლადო ასათიანი |
|
ნუგეში მგოსნისავაჟა–ფშაველა |
