მუტრუკი მიტომ მუტრუკობს
მუტ−რუ−კი მი−ტომ მუტ−რუ−კობს,
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ობელისკიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
თამარ ქალიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ღმერთო დალოცენანა სამხარაძე |
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
|
აპრილინესტან კუპრავა |
 |
ჩვენი დროშაელიზბარ გაბუნია |
 |
მომავალი შენიაფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
|
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
ჩემის კაცობის გვირგვინოვაჟა–ფშაველა |
|
ქართლსვაჟა–ფშაველა |
|
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
