kids.ge logo

რუსთაველის ნეშტი

ფავორიტებში დამატება
მგო−სა−ნო სა−ქართ−ვე−ლო−სავ,
წა−მო−ი−ხე−დე ზე−ზე−და,
ი−ხი−ლე შე−ნი სამ−შობ−ლო,
მი−მო−ი−ა−რე მზე−ზე−და.
შე−ნი ე−რი−სა ჭა−ბუკ−ნი
გი−ამ−ბო−რე−ბენ ხელ−ზე−და;
მართლ−დე−ბა შე−ნი ნათქ−ვა−მი
ა−თას−ზე გა−ნა ერთ−ზე−და?

თა−ვი−სუფლ−დე−ბა მო−ნე−ბი,
შენ გულს რომ გჭირ−და წყლუ−ლა−და;
ნეხვ−თა და ვარდ−თაც ლა−მის რომ
მზე მო−ე−ფი−ნოს სწო−რა−და;
ა−ღარ ვართ გუ−შინ−დე−ლე−ბი,
ვიქ−ცე−ნით ერთი-ორადა;
წა−მოგ−ვე−ზარდ−ნენ ჭა−ბუკ−ნი,
ჰნა−ხო, სცნობ არწივ-ქორადა!
თავს სწირ−ვენ ნეს−ტა−ნი−სათ−ვის
ტა−რი−ე−ლი−ვით ლო−მა−და.
და ი−ვე−რი−ის დი−დე−ბას
ხალხს ა−უბ−ნე−ბენ შო−რა−და.
აღვს−დე−გით, ცამ−დე ავ−მაღლ−დით
ნათქ−ვამ−ნი ჩა−სა−ქო−ლა−და.

თუ არ წა−მოხ−ვალ, მანდ მოვ−ლენ;
დღემ−დის ბევ−რებ−საც ჰნა−ხავ−დი.
ვი−ცი, რომ გი−ა−მე−ბო−და,
გულს ვარ−დად და−ი−სა−ხავ−დი
სა−ხე−სა ვაჟ−კა−ცე−ბი−სას.
მი−ი−ღე, რო−გორც შვი−ლე−ბი,
თავ-დადებულნი ქვეყ−ნისთ−ვის,
შე−ნი სამ−შობ−ლოს გმი−რე−ბი.
ა−კურ−თხე შე−ნის მარჯ−ვე−ნით
ეგ მარ−გა−ლი−ტის ღი−ლე−ბი,
სამ−შობ−ლოს მკერ−დით აჭ−რილ−ნი,
მისთ−ვის დამწ−ვა−რი ცვი−ლე−ბი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსაშეჰხედეთ ერთი ღრუბელსა, როგორ თავხედობს წყეული! სწადიან შთანთქას, გააქროს მზის სხივი გამოსრეული. წინ ეღობ...არწივიკარგ ყმად ვინა ვსთქვათ, ვაჟებო, ნათქვამი არა გვცხვენოდეს, მსმენლის გულს აბორგოვებდეს, არავის არა სწყენოდე...ის კი არ არის ბიჭობაის კი არ არის ბიჭობა, რო გამაგრებდნენ, ჰმაგრობდე. ბიჭს მაშინ დაგიძახებდი, თავისთავადა ჰვარგობდე. არც ის მ...ობოლი“აღარც დედა მყავს, არც მამა, აღარც ძმა, აღარც ბიძები, სულ დამელია თვის-ტომი, ტყის ნადირივით ვიზრდები. ტან...ერთხელც იქნება, მოვკვდებიერთხელც იქნება, მოვკვდები, მივებარები მიწასა, _ გულსა და გრძნობას შაურევ ცივის სამარის ქვიშასა... ჩემს გუ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026