kids.ge logo

დამსეტყვე, ცაო

ფავორიტებში დამატება
(სიმ−ღე−რა)

დამ−სე−ტყვე, ცა−ო, დამ−სე−ტყვე,
ა−ქა ვარ ჩე−მის თა−ვი−თა,
გუ−ლი−თა გა−უ−ტე−ხე−ლი,
მო−უ−ღა−ლა−ვი მკლა−ვი−თა.
რაც უნ−და ჭი−რი მომ−კერ−ძო,
ბილწთ არ შე−ვეკვ−რი ზა−ვი−თა;
მცნე−ბას ვერ შე−მაცვ−ლე−ი−ნებ
მო−ზღვა−ვე−ბუ−ლის ა−ვი−თა!..
გა−ნა მარ−ტო ვარ ამ ქვეყ−ნად,
სხვაც მრა−ვა−ლი−ა ჩემ−ფე−რა,
ვი−საც არვ ტა−რას−ტა ს−წყა−ლობს,
წყევ−ლას უ−ბა−რებს ტერ−ტე−რა.
ის ვი−ცი, მი−თი ვნუ−გე−შობ, -
გუ−ლიც მან გა−მი−ერთ−ფე−რა.
ხან მინდორ-ჭალებს დავ−თე−ლავ,
ხან შა−ვა−ბი−ჯერ სერ-სერა;
და−ვუკ−რავ მჭვარტ−ლი−ან ჩონ−გურს
ა−თას−ჯერ, გა−ნა ერ−თხე−ლა;
და ზედ დავმ−ღე−რებ ი−მას−ვე,
რა−საც დღეს−ნამ−დე ვმღე−რო−დი...
მთავ, შენ ის ჩე−მი ნათქ−ვა−მი
გულ-მკერდზე და−ი−წე−რო−დი!
ბა−რო, წამ−ნი და წამწამ−ნი
იმ სი−ტყვით და−ი−კე−რო−დი!..
ი−სევ მტე−რი ვარ ი−მი−სა,
ვი−საც დღეს−ნამ−დე ვმტე−რობ−დი, -
ი−გი−ვე მიყ−ვარს, ი−გი−ვე,
ვი−საც ამ სოფ−ლად ვრჩე−ბო−დი.
სა−ნა−მა ვცო−ცხლობ, გულ−ში მაქვს -
კე−თილ−სა ვყვან−დე ზი−ა−რად;
ვერ მივ−ცემ მტერ−სა მა−მულ−სა
სა−ჯიჯგ−ნად, და−სა−ზი−ა−ნად...
ნუ გე−გო−ნე−ბათ, დავ−ლაჩრ−დი, -
ჯერ ი−სევა ვარ ფხი−ა−ნად.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

რამ შემქმნა ადამიანადრამ შემქმნა ადამიანად? რატომ არ მოვედ წვიმადა, რომ ვყოფილიყავი მუდამა ღრუბელთ გულ-მკერდის მძივადა, მიწაზე...გლეხის სიმღერააბა, შავხედნოთ ქვეყანას: ძირს ვაკე, მაღლა მთებია; ზოგან ხევები, სხვაგან ტყე, კლდედ მიიუვალი გზებია. რამდე...იმერეთსერთხანად ჩემო მძრახაო, ლიხს-აქათურო დედაო! გხედავ, რომ შამრიგებიხარ, მით შენთან სალამს ვბედაო. შაერთებულა...გულო, რას დაჰღონებულხარგულო, რას დაჰღონებულხარ, რას იბურები ნისლითა? განა სულ ესრე ვიქნებით დაკრუნჩხვილები ყინვითა! ჩქარა ზაფხულ...დამისხი, დამალევინეჭაბუკობაში ვყვიროდი. როცა მოვცადე სოფელი, ჩემს უსირცხვობას ვკვირობდი. ნუ მისხამ, აღარ მესმევა კახურის ვაზ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026