ისევ შენ, ისევ, ქალაო
მომ−ხე−დე, გა−მი−ცი−ნი−ა.
შენ მა−ინც ნუ მი−ღა−ლა−ტებ,
მოვკვ−დე−ბი - და−მი−ტი−რი−ა.
მაღ−ლი−სა მთი−სა წვერ−ზე−და
საფ−ლა−ვი გა−მი−თხა−რო−დი,
ჩე−მის სამ−შობ−ლოს ქვი−შა−ნი
ხშირ-ხშირად მო−მა−ყა−რო−დი.
ქვეყ−ნის−გან და−ვი−წყე−ბულ−სა
შენც და−მი−ვი−წყებ მა−ლე−ო,
მა−ლე ი−შო−ვი საქმ−რო−სა,
უ−კან გაჰყ−ვე−ბი ხვალ−ვე−ო.
ემ კლდე−ებს მა−ინც შეს−ტი−რე
და−ნა−ბა−რე−ბი ჩე−მი−ა:
იდგ−ნენ გულ-სალნი ა−მა−ყად,
არ შა−მა−უშ−ვან მტე−რი−ა!
ნუ და−ი−წყე−ბენ ჩა−მოშ−ლას...
არ−წივთ მო−ზარ−დონ წი−წილ−ნი,
დაჰბ−რუ−ნონ ჩემ−სა სა−მა−რეს,
მალ-მალ მა−ი−ღონ ბი−ბი−ნი;
მთებ−მა ა−ხა−რონ ყვა−ვილ−ნი,
კის−რით ა−ტა−რონ ნის−ლე−ბი,
მკვდარს გულ−ზედ ნა−მი მა−ნა−მონ, -
ი−სევ ცო−ცხა−ლი ვიქ−ნე−ბი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ემოციური ინტელექტის გამოყენება მოლაპარაკებებში
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს ემოციური ინტელექტის გამოყენება მოლაპარაკებებში.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ზღარბილუარა ჭანტურია |
 |
მგელი, ბატკანი და მურიანოდარ დუმბაძე |
 |
ჟირაფიელიზბარ გაბუნია |
 |
მოდი ვნახოთ ვენახიხალხური |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მხიარული ცხოველებიმაია წიგნაძე |
|
მელა, ტურა და კურდღელიელიზბარ გაბუნია |
|
ლომილუარა ჭანტურია |
 |
საქანელამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ზოოპარკშიგიორგი წერეთელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
მელაკუდას მაღაზიავასილ გულეური |
|
ჯარჯიხალხური |
 |
საქართველოს გაზაფხულიალექსანდრე ორბელიანი |
|
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
