მთას ვიყავ
მთას ვი−ყავ, მწვერ−ვალ−ზე ვი−დეგ,
თვალთ წინ მე−ფი−ნა ქვე−ყა−ნა,
გულ−ზე მეს−ვე−ნა მზე-მთვარე,
ვლა−პა−რა−კობ−დი ღმერთ−თა−ნა.
სა−კე−თილ−დღე−ო ქვეყ−ნი−სა
მედ−ვა სუ−ლად და გუ−ლა−და:
სი−ცო−ცხლე, მისთ−ვის სიკვ−დი−ლი
მქონ−და მე−ო−რე რჯუ−ლა−და.
ეხ−ლა თავ-თავქ−ვე მოვ−დი−ვარ,
ხევ−ში მი−მე−ლის ბნე−ლი−ა,
თან მიმ−დევს ფიქ−რი მწუ−ხა−რე,
გუ−ლის, გო−ნე−ბის მწვე−ლი−ა.
მაღ−ლი−დამ დაბ−ლა ჩა−მოსვ−ლა,
ვაჰ−მე, რა მე−ტად ძნე−ლი−ა!
წამ−ლო−ბას ვე−ღარ გა−მი−წევს
ეხ−ლა ცრემ−ლე−ბი ცხე−ლი−ა,
რად მო−ვალ, თავქ−ვე რად მო−ვალ,
ჩემს თავს რად ვიხ−დი ტი−ა−ლად?
იმ მთას თავს რისთ−ვის ვა−ნე−ბებ,
თუნდ ვიქ−ცე ტანჯ−ვის ფი−ა−ლად?!
თვალთ წინ მე−ფი−ნა ქვე−ყა−ნა,
გულ−ზე მეს−ვე−ნა მზე-მთვარე,
ვლა−პა−რა−კობ−დი ღმერთ−თა−ნა.
სა−კე−თილ−დღე−ო ქვეყ−ნი−სა
მედ−ვა სუ−ლად და გუ−ლა−და:
სი−ცო−ცხლე, მისთ−ვის სიკვ−დი−ლი
მქონ−და მე−ო−რე რჯუ−ლა−და.
ეხ−ლა თავ-თავქ−ვე მოვ−დი−ვარ,
ხევ−ში მი−მე−ლის ბნე−ლი−ა,
თან მიმ−დევს ფიქ−რი მწუ−ხა−რე,
გუ−ლის, გო−ნე−ბის მწვე−ლი−ა.
მაღ−ლი−დამ დაბ−ლა ჩა−მოსვ−ლა,
ვაჰ−მე, რა მე−ტად ძნე−ლი−ა!
წამ−ლო−ბას ვე−ღარ გა−მი−წევს
ეხ−ლა ცრემ−ლე−ბი ცხე−ლი−ა,
რად მო−ვალ, თავქ−ვე რად მო−ვალ,
ჩემს თავს რად ვიხ−დი ტი−ა−ლად?
იმ მთას თავს რისთ−ვის ვა−ნე−ბებ,
თუნდ ვიქ−ცე ტანჯ−ვის ფი−ა−ლად?!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
ქარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
ქარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
