დედიკონა
თუ რო−დის−მე გა−წყე−ნი−ნე
ახ−ლა ვი−თხოვ პა−ტი−ე−ბას.
შენ შვილს ცუ−დი საქ−ცი−ე−ლი
ვი−ცი, არ მე−პა−ტი−ე−ბა.
დღე და ღა−მე მა−რი−გებ და
მუ−დამ ჩემ−ზე დარ−დი−ა−ნობ.
მას−წავ−ლი , რომ „კარ−გი შვი−ლი
დე−დის გუ−ლის ვარ−დი−ა−ო“
მსურს დავკ−რი−ფო ი−ა- ვარ−დი,
სიყ−ვა−რუ−ლით შევკ−რა კო−ნა.
პი−რო−ბას ვდებ: ვის−წავ−ლი და
გა−სა−ხე−ლებ დედიკო−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
 |
სკოლისაკენლუარა ჭანტურია |
|
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
ლიზის ნახატინანა პავლიაშვილი |
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
|
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
|
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
