დედიკონა
თუ რო−დის−მე გა−წყე−ნი−ნე
ახ−ლა ვი−თხოვ პა−ტი−ე−ბას.
შენ შვილს ცუ−დი საქ−ცი−ე−ლი
ვი−ცი, არ მე−პა−ტი−ე−ბა.
დღე და ღა−მე მა−რი−გებ და
მუ−დამ ჩემ−ზე დარ−დი−ა−ნობ.
მას−წავ−ლი , რომ „კარ−გი შვი−ლი
დე−დის გუ−ლის ვარ−დი−ა−ო“
მსურს დავკ−რი−ფო ი−ა- ვარ−დი,
სიყ−ვა−რუ−ლით შევკ−რა კო−ნა.
პი−რო−ბას ვდებ: ვის−წავ−ლი და
გა−სა−ხე−ლებ დედიკო−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
მთა და ღრუბელილუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედასმაია წიგნაძე |
 |
წუწუნანინო მზესელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
ჩვენი ტყის ბიბლიოთეკაგივი ჩიღვინაძე |
 |
თაგუნიამარი დიერა |
 |
ვაიმე, დედის ამაგსახალხური |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
დედა და პოეტილილი ნუცუბიძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
