დედიკონა
თუ რო−დის−მე გა−წყე−ნი−ნე
ახ−ლა ვი−თხოვ პა−ტი−ე−ბას.
შენ შვილს ცუ−დი საქ−ცი−ე−ლი
ვი−ცი, არ მე−პა−ტი−ე−ბა.
დღე და ღა−მე მა−რი−გებ და
მუ−დამ ჩემ−ზე დარ−დი−ა−ნობ.
მას−წავ−ლი , რომ „კარ−გი შვი−ლი
დე−დის გუ−ლის ვარ−დი−ა−ო“
მსურს დავკ−რი−ფო ი−ა- ვარ−დი,
სიყ−ვა−რუ−ლით შევკ−რა კო−ნა.
პი−რო−ბას ვდებ: ვის−წავ−ლი და
გა−სა−ხე−ლებ დედიკო−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
გადაიარე, ღრუბელოხალხური |
 |
დე, დედიკო, დედანათია აბულაძე |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
კატის კნუტიმაია კარსელი |
 |
დედანატალია ნადირაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
ჭარბი წონამანანა ტონია |
 |
მზრუნველი დედიკოლელა ცუცქირიძე |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ომი საქართველოს თავად-აზნაურ-გლეხთა პირისპირ დაღისტნისა და ჩეჩნელთა, წელსა 1844-სნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
მაცნევაჟა–ფშაველა |
