დედიკონა
თუ რო−დის−მე გა−წყე−ნი−ნე
ახ−ლა ვი−თხოვ პა−ტი−ე−ბას.
შენ შვილს ცუ−დი საქ−ცი−ე−ლი
ვი−ცი, არ მე−პა−ტი−ე−ბა.
დღე და ღა−მე მა−რი−გებ და
მუ−დამ ჩემ−ზე დარ−დი−ა−ნობ.
მას−წავ−ლი , რომ „კარ−გი შვი−ლი
დე−დის გუ−ლის ვარ−დი−ა−ო“
მსურს დავკ−რი−ფო ი−ა- ვარ−დი,
სიყ−ვა−რუ−ლით შევკ−რა კო−ნა.
პი−რო−ბას ვდებ: ვის−წავ−ლი და
გა−სა−ხე−ლებ დედიკო−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
ჩოჩორინოდარ დუმბაძე |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
 |
მთა და ღრუბელილუარა ჭანტურია |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
როგორ გაჩნდა შავი არაგვი?მარიამ წიკლაური |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ფისუნია პარიანანა პავლიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
|
ცელქი გოჭებიმაია წიგნაძე |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
