დედიკონა
თუ რო−დის−მე გა−წყე−ნი−ნე
ახ−ლა ვი−თხოვ პა−ტი−ე−ბას.
შენ შვილს ცუ−დი საქ−ცი−ე−ლი
ვი−ცი, არ მე−პა−ტი−ე−ბა.
დღე და ღა−მე მა−რი−გებ და
მუ−დამ ჩემ−ზე დარ−დი−ა−ნობ.
მას−წავ−ლი , რომ „კარ−გი შვი−ლი
დე−დის გუ−ლის ვარ−დი−ა−ო“
მსურს დავკ−რი−ფო ი−ა- ვარ−დი,
სიყ−ვა−რუ−ლით შევკ−რა კო−ნა.
პი−რო−ბას ვდებ: ვის−წავ−ლი და
გა−სა−ხე−ლებ დედიკო−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
|
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
ჭინჭარიმარიჯანი |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
 |
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
|
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
მახეში გაბმული ჩიტიაკაკი წერეთელი |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
