დედიკონა
თუ რო−დის−მე გა−წყე−ნი−ნე
ახ−ლა ვი−თხოვ პა−ტი−ე−ბას.
შენ შვილს ცუ−დი საქ−ცი−ე−ლი
ვი−ცი, არ მე−პა−ტი−ე−ბა.
დღე და ღა−მე მა−რი−გებ და
მუ−დამ ჩემ−ზე დარ−დი−ა−ნობ.
მას−წავ−ლი , რომ „კარ−გი შვი−ლი
დე−დის გუ−ლის ვარ−დი−ა−ო“
მსურს დავკ−რი−ფო ი−ა- ვარ−დი,
სიყ−ვა−რუ−ლით შევკ−რა კო−ნა.
პი−რო−ბას ვდებ: ვის−წავ−ლი და
გა−სა−ხე−ლებ დედიკო−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
სამი მშობელიმანანა ტონია |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
|
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
"წესრიგომიცინი"მარიამ წიკლაური |
 |
დედასნათია აბულაძე |
|
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები დედაზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები წესების დაცვაზე
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
დედის თვეელენე სალარიძე |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
