kids.ge logo

სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრად

ფავორიტებში დამატება
სუ−ლო ბო−რო−ტო, ვინ მო−გიხ−მო ჩე−მად წი−ნამძღვ−რად,
ჩე−მის გო−ნე−ბის და სი−ცო−ცხლის შენ აღ−მაშ−ფოთ−რად?
მარქ−ვი, რა უ−ყავ, სად წარ−მი−ღე სუ−ლის მშვი−დო−ბა,
რისთ−ვის მო−მი−კალ ყმაწ−ვი−ლის ბრმა სარწ−მუ−ნო−ე−ბა?

ა−მას უ−ქად−დი ჩემს ცხოვ−რე−ბას, ყმაწ−ვილ−კა−ცო−ბას?
თით−ქოს მაძ−ლევ−დი ა−მა სოფ−ლად თა−ვი−სუფ−ლე−ბას,
ტანჯ−ვა−თა შო−რის სი−ა−მე−თა და−მი−სა−ხავ−დი
და თვით ჯო−ჯო−ხეთს სა−მო−თხე−და გარ−და−მიქ−ცევ−დი!

მარქ−ვი, რა იქმ−ნენ საკ−ვირ−ველ−ნი ე−სე აღთქ−მა−ნი?
რად მო−მი−ხიბ−ლე, აღ−მი−რი−ე, წრფელ−ნი ზრახ−ვა−ნი?
სად ხარ, აღმშ−ფო−თო, მი−პა−სუ−ხე, ნუ ი−მა−ლე−ბი,
რა−ტომ გა−ცუდ−და ძა−ლი შე−ნი მომ−ჯა−დო−ე−ბი?

წყე−უ−ლიმც ი−ყოს დღე ი−გი, როს შენ−თა აღთქ−მა−თა
ბრმად მი−ვან−დობ−დი, ვუმსხ−ვერპ−ლი−დი ჩემთ გუ−ლისთქ−მა−თა!
მას ა−ქეთ ა−რის — და−ვუ−კარ−გე მშვი−დო−ბა სულ−სა,
და ვერც ღელ−ვა−ნი ვნე−ბა−თა−ნი მიკვ−ლენ წყურ−ვილ−სა!

გან−ვე−დი ჩემ−გან, ჰოჲ, მაც−თუ−რო, სუ−ლო ბო−რო−ტო!
რა ვარ აწ სოფ−ლად დაშ−თე−ნი−ლი უ−საგ−ნოდ, მარ−ტო.
ჭკუ−ით ურწ−მუ−ნო, გუ−ლით უნ−დო, სუ−ლით მახვ−რა−ლი?
ვა−ი მას, ვი−საც მოხვ−დეს ხე−ლი შე−ნი მსახვ−რა−ლი!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

საფლავი მეფის ირაკლისამოვიდრეკ მუხლთა შენს საფლავს წინ, გმირო მხცოვანო, და ცრემლთ დავანთხევ შენს სახელზე, მეფევ ხმოვანო! ახ, რა...შენნი დალალნი ყრილობენ გველადშენნი დალალნი ყრილობენ გველად სპეტაკს მკერდზედა, ტრფობისა ველად, და თვალთა ჩემთა ადავრიშებენ ხან ნუგეშისთ...ჩემს ვარსკვლავსრად მრისხანებ, ჩემის ბედის ვარსკვლავო? მაინც გეტრფი, თუმცა ხშირადა მკლავო: შეეთვისა სული შენსა მოღრუბლვას...ჩემთ მეგობართჭაბუკნო, ვიდრე ცხოვრების დღეთ დილა გინათებთ და სიყვარული გულის ჭირთაც გისიამოვნებთ, არ დაიჩნიოთ შავის ბედ...ბულბული ვარდზედბულბული, ვარდზედ მჯდარი, ეტყოდა მას მსტვინავი: „ვარდო, ვარდო, მტანჯ ჩემო, გვედრებ გულით მტკინავი, მაღირსე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026