შენნი დალალნი ყრილობენ გველად
შენ−ნი და−ლალ−ნი ყრი−ლო−ბენ გვე−ლად
სპე−ტაკს მკერდ−ზე−და, ტრფო−ბი−სა ვე−ლად,
და თვალ−თა ჩემ−თა ა−დავ−რი−შე−ბენ
ხან ნუ−გე−შისთ−ვის, ხან დასაწვე−ლად!
ო−დეს ნი−ა−ვი ლა−მაზს და−ლა−ლებს
მიგიშლ-მოგიშლის და სი−ა−მოვ−ნებს,
მა−შინ ჩემს თვა−ლებს ა−ღაგზ−ნებს შუ−რი
და გლახ ჩემს გულ−სა ის ა−ვა−ლა−ლებს!
სპე−ტაკს მკერდ−ზე−და, ტრფო−ბი−სა ვე−ლად,
და თვალ−თა ჩემ−თა ა−დავ−რი−შე−ბენ
ხან ნუ−გე−შისთ−ვის, ხან დასაწვე−ლად!
ო−დეს ნი−ა−ვი ლა−მაზს და−ლა−ლებს
მიგიშლ-მოგიშლის და სი−ა−მოვ−ნებს,
მა−შინ ჩემს თვა−ლებს ა−ღაგზ−ნებს შუ−რი
და გლახ ჩემს გულ−სა ის ა−ვა−ლა−ლებს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მაღლაით მოვლენ ღრუბელნიხალხური |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
საქართველო იყო მათი საოცნებო სახელილადო ასათიანი |
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
