შენნი დალალნი ყრილობენ გველად
შენ−ნი და−ლალ−ნი ყრი−ლო−ბენ გვე−ლად
სპე−ტაკს მკერდ−ზე−და, ტრფო−ბი−სა ვე−ლად,
და თვალ−თა ჩემ−თა ა−დავ−რი−შე−ბენ
ხან ნუ−გე−შისთ−ვის, ხან დასაწვე−ლად!
ო−დეს ნი−ა−ვი ლა−მაზს და−ლა−ლებს
მიგიშლ-მოგიშლის და სი−ა−მოვ−ნებს,
მა−შინ ჩემს თვა−ლებს ა−ღაგზ−ნებს შუ−რი
და გლახ ჩემს გულ−სა ის ა−ვა−ლა−ლებს!
სპე−ტაკს მკერდ−ზე−და, ტრფო−ბი−სა ვე−ლად,
და თვალ−თა ჩემ−თა ა−დავ−რი−შე−ბენ
ხან ნუ−გე−შისთ−ვის, ხან დასაწვე−ლად!
ო−დეს ნი−ა−ვი ლა−მაზს და−ლა−ლებს
მიგიშლ-მოგიშლის და სი−ა−მოვ−ნებს,
მა−შინ ჩემს თვა−ლებს ა−ღაგზ−ნებს შუ−რი
და გლახ ჩემს გულ−სა ის ა−ვა−ლა−ლებს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
მაღლაით მოვლენ ღრუბელნიხალხური |
|
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არ ვიცი, ასე რამ შემაყვარა!ლადო ასათიანი |
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
