შენნი დალალნი ყრილობენ გველად
შენ−ნი და−ლალ−ნი ყრი−ლო−ბენ გვე−ლად
სპე−ტაკს მკერდ−ზე−და, ტრფო−ბი−სა ვე−ლად,
და თვალ−თა ჩემ−თა ა−დავ−რი−შე−ბენ
ხან ნუ−გე−შისთ−ვის, ხან დასაწვე−ლად!
ო−დეს ნი−ა−ვი ლა−მაზს და−ლა−ლებს
მიგიშლ-მოგიშლის და სი−ა−მოვ−ნებს,
მა−შინ ჩემს თვა−ლებს ა−ღაგზ−ნებს შუ−რი
და გლახ ჩემს გულ−სა ის ა−ვა−ლა−ლებს!
სპე−ტაკს მკერდ−ზე−და, ტრფო−ბი−სა ვე−ლად,
და თვალ−თა ჩემ−თა ა−დავ−რი−შე−ბენ
ხან ნუ−გე−შისთ−ვის, ხან დასაწვე−ლად!
ო−დეს ნი−ა−ვი ლა−მაზს და−ლა−ლებს
მიგიშლ-მოგიშლის და სი−ა−მოვ−ნებს,
მა−შინ ჩემს თვა−ლებს ა−ღაგზ−ნებს შუ−რი
და გლახ ჩემს გულ−სა ის ა−ვა−ლა−ლებს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ტყის ზღაპარიხალხური |
