ჩემო ბებო ლამაზო!
დღეს მე და−სა−ძი−ნებ−ლად
ჩემს დე−დი−კოს მივყ−ვე−ბი;
გა−გე−ბუ−ტე, ბე−ბი−ა,
ზღა−პარს რომ არ მიყვები.
კარ−გი, ნუ გაბ−რაზ−დე−ბი,
ბე−ბო, ი−ცი, გპირ−დე−ბი:
დღეს ხომ გა−ბუ−ტუ−ლი ვარ?! -
ხვა−ლე შეგირიგდები.
ახლა გინ−და მა−კო−ცო?
ე−სე ი−გი, არ ბრა−ზობ?
კარ−გი, მა−შინ, შევ−რიგ−დეთ,
ჩე−მო ბე−ბო ლამაზო!
მოდი, ჯერ შე−გიმშ−რა−ლო
ცრემ−ლი−ა−ნი ლო−ყე−ბი...
ბე−ბო, ბე−ბო, მი−თხა−რი,-
რო−მელ ზღა−პარს მოყ−ვე−ბი?
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ის წაიყვანა ოცნებამ მისმაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არა ერთი ორიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მელიანათია აბულაძე |
 |
რთველილუარა ჭანტურია |
 |
ჯილდოშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
მოგონება ჩვენი ჭალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი ბაბუამანანა კაკაჩია |
 |
დიდი ბებიასოფო გასიტაშვილი |
|
ამბობს ბაბუა ილია:ნუნუ კერესელიძე |
|
რაც იქნეს – იქნესგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
რა დახატა ბაქარმავასილ გულეური |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მღვრიე ქარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
