დღე გაფითრდა იაგუნდისა
დღე გა−ფითრ−და ი−ა−გუნ−დის,
დგას ღრუბ−ლე−ბის ჯგუ−ფე−ბი.
რა−გინდ დი−დი გუ−ლი გქონ−დეს,
მა−ინც და−ი−ღუ−პე−ბი.
სა−ში−ნე−ლი მოსკ−და წვი−მა,
როს მ−ცხე−თა−ში წა−ვე−დი,
სად ა−ზი−და ძველ−მა ქიმ−მა
მწი−რის ცა, ვარსკვ−ლა−ვე−ბი.
არ გა−დი−ღო წვი−მამ გზამ−დე,
ტა−ლა−ხებს ვერ დავ−ზელ−დი,
და თა−ვი−დან ფე−ხე−ბამ−დე
მას−ხა, ძლი−ერ დავს−ველ−დი.
მე გავ−ცივ−დი. ა−ვა−და ვარ,
ძლი−ერ, ძლი−ერ ა−ვა−და.
ის მწა−რე დღე, გსურს თუ ა−რა,
მო−ვა თავისთა−ვა−და.
დღე გა−ფითრ−და ი−ა−გუნ−დის,
დგას ღრუბ−ლე−ბის ჯგუ−ფე−ბი.
რა−გინდ დი−დი გუ−ლი გქონ−დეს,
მა−ინც და−ი−ღუ−პე−ბი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
მე შენი ტრფობით ვერ გავძეხვაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომის სურათებიელენე სალარიძე |
 |
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის სურათიხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ბებოელიზბარ გაბუნია |
|
დღეთა კარებთან ვდგავარ წუხილითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„საპატიო მიზეზი“შოთა ამირანაშვილი |
|
იქით ნუში, აქეთ ნუში…გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბრმა ცალი თვალითგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ქარი ამწევი ფარდისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ისევ ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
