როცა დედა მოვა
რა−ხა−ნი−ა ბავშვ−თა სახლ−ში
ეს სუ−რა−თი მე−ორ−დე−ბა:
ფან−ჯა−რას−თან მი−დის ლე−ლა
და გამვ−ლე−ლებს აკ−ვირ−დე−ბა.
არც თა−მა−შობს, არც ერ−თო−ბა,
სულ ქუ−ჩა−ში ი−ხე−დე−ბა.
უკ−ვე ყვე−ლამ კარ−გად ი−ცის,
გო−გო დე−დას ე−ლო−დე−ბა..
მარ−თა−ლი−ა, არ უ−ნა−ხავს,-
მა−ინც იც−ნობს, რომ შეხვ−დე−ბა.
ერთ მშვე−ნი−ერ დღე−საც ნატვ−რა
უ−სა−თუ−ოდ ა−უხ−დე−ბა:
დე−და თვა−ლებს და−უ−კოც−ნის,
სა−ბანს ფრ−თხი−ლად შე−უ−კე−ცავს,
დი−ლით ჩი−ტებს გა−მო−ა−ტანს
მისთ−ვის ა−ხალ, კე−თილ ამ−ბავს.
პირ−ველ თოვლს და ყვა−ვი−ლო−ბას
დე−დი−კოს−თან ერ−თად ნა−ხავს.
მო−ძებ−ნის და და−ი−ფა−რავს
რაც არ უნ−და მოხ−დე ქვეყ−ნად.
ა−თას ბავშვ−ში გა−მო−არ−ჩევს,-
რო−ცა ერ−თხელ მო−ვა დე−და...
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „როცა დედა მოვა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომის სურათებიელენე სალარიძე |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
 |
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის სურათიხათუნა გულიაშვილი |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
|
ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წელიწადის დროებინინია კაპანაძე |
 |
ქუდი ქარშიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ლაზარეანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომაიოსებ ნონეშვილი |
 |
რთველიმანანა ტონია |
|
მუხამბაზიაკაკი წერეთელი |
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
