როცა დედა მოვა
რა−ხა−ნი−ა ბავშვ−თა სახლ−ში
ეს სუ−რა−თი მე−ორ−დე−ბა:
ფან−ჯა−რას−თან მი−დის ლე−ლა
და გამვ−ლე−ლებს აკ−ვირ−დე−ბა.
არც თა−მა−შობს, არც ერ−თო−ბა,
სულ ქუ−ჩა−ში ი−ხე−დე−ბა.
უკ−ვე ყვე−ლამ კარ−გად ი−ცის,
გო−გო დე−დას ე−ლო−დე−ბა..
მარ−თა−ლი−ა, არ უ−ნა−ხავს,-
მა−ინც იც−ნობს, რომ შეხვ−დე−ბა.
ერთ მშვე−ნი−ერ დღე−საც ნატვ−რა
უ−სა−თუ−ოდ ა−უხ−დე−ბა:
დე−და თვა−ლებს და−უ−კოც−ნის,
სა−ბანს ფრ−თხი−ლად შე−უ−კე−ცავს,
დი−ლით ჩი−ტებს გა−მო−ა−ტანს
მისთ−ვის ა−ხალ, კე−თილ ამ−ბავს.
პირ−ველ თოვლს და ყვა−ვი−ლო−ბას
დე−დი−კოს−თან ერ−თად ნა−ხავს.
მო−ძებ−ნის და და−ი−ფა−რავს
რაც არ უნ−და მოხ−დე ქვეყ−ნად.
ა−თას ბავშვ−ში გა−მო−არ−ჩევს,-
რო−ცა ერ−თხელ მო−ვა დე−და...
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „როცა დედა მოვა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის სურათიხათუნა გულიაშვილი |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
|
დედამიწის ლამპაროლუარა ჭანტურია |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომა მობრძანდაფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
შემოდგომაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
რთველიმანანა ტონია |
 |
მუხამბაზიაკაკი წერეთელი |
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
