როცა დედა მოვა
რა−ხა−ნი−ა ბავშვ−თა სახლ−ში
ეს სუ−რა−თი მე−ორ−დე−ბა:
ფან−ჯა−რას−თან მი−დის ლე−ლა
და გამვ−ლე−ლებს აკ−ვირ−დე−ბა.
არც თა−მა−შობს, არც ერ−თო−ბა,
სულ ქუ−ჩა−ში ი−ხე−დე−ბა.
უკ−ვე ყვე−ლამ კარ−გად ი−ცის,
გო−გო დე−დას ე−ლო−დე−ბა..
მარ−თა−ლი−ა, არ უ−ნა−ხავს,-
მა−ინც იც−ნობს, რომ შეხვ−დე−ბა.
ერთ მშვე−ნი−ერ დღე−საც ნატვ−რა
უ−სა−თუ−ოდ ა−უხ−დე−ბა:
დე−და თვა−ლებს და−უ−კოც−ნის,
სა−ბანს ფრ−თხი−ლად შე−უ−კე−ცავს,
დი−ლით ჩი−ტებს გა−მო−ა−ტანს
მისთ−ვის ა−ხალ, კე−თილ ამ−ბავს.
პირ−ველ თოვლს და ყვა−ვი−ლო−ბას
დე−დი−კოს−თან ერ−თად ნა−ხავს.
მო−ძებ−ნის და და−ი−ფა−რავს
რაც არ უნ−და მოხ−დე ქვეყ−ნად.
ა−თას ბავშვ−ში გა−მო−არ−ჩევს,-
რო−ცა ერ−თხელ მო−ვა დე−და...
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „როცა დედა მოვა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
|
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ოქროსფერი ხარიხებინათია ჯანაშია |
 |
შემოდგომაანზორ აბულაშვილი |
 |
შემოდგომალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომაიოსებ ნონეშვილი |
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
რთველიმანანა ტონია |
 |
მუხამბაზიაკაკი წერეთელი |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
