შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
 |
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
ჩურჩხელაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომასოფია ბარშოვა |
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
 |
„ბატის ჭუკი“მანანა კაკაჩია |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
