შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
|
კალიანესტან კუპრავა |
 |
მამალინინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის სურათებიელენე სალარიძე |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
