შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
*** (თეთრი გოგრა ნიკას უყვარს)ელენე სალარიძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზღარბებინათია დაშნიანი |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
|
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
|
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
