შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
|
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
|
რა კარგი შემოდგომაა!ნესტან კუპრავა |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
