შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ტყეინგა ქორდელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
|
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
