შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
 |
გამოცანანინო სტურუა |
 |
შემოდგომასოფო გასიტაშვილი |
|
რა კარგი შემოდგომაა!ნესტან კუპრავა |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
|
მუხამბაზიაკაკი წერეთელი |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
