შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
ხეებილუარა ჭანტურია |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ც - ოცია კლდისლელა გაბური |
|
შემოდგომაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
|
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
|
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
