შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
 |
ხეებილუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
შემოდგომანესტან კუპრავა |
|
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
|
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
 |
ო - რბილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
