შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
დაუვიწყარი დეკემბერინანა სამხარაძე |
 |
ახალ წელს ვულოცავ ყველას!ნესტან კუპრავა |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
 |
წელიწადის დროებინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
|
ირემილუარა ჭანტურია |
|
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
