შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაანზორ აბულაშვილი |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზღარბებინათია დაშნიანი |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
შემოდგომანესტან კუპრავა |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
 |
ნუ მოჭრი - დარგე!ქეთევან კვიტატიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
|
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
