შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ღამელუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
|
*** (თეთრი გოგრა ნიკას უყვარს)ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
იანესტან კუპრავა |
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
 |
შემოდგომაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
 |
შემოდგომაანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიინგა ქორდელი |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
 |
შემოდგომამაია წიგნაძე |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
