შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზაფხულინონა ბეჟანიშვილი |
 |
შემოდგომას ბარაქაოცირა ტურაშვილი |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
 |
შემოდგომაქეთევან კვიტატიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
|
რთველილუარა ჭანტურია |
|
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
იუბილეაკაკი წერეთელი |
|
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
