შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
შემოდგომაანზორ აბულაშვილი |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაცირა ტურაშვილი |
 |
ვარდი და ბულბულინინო სტურუა |
 |
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომანანა სამხარაძე |
|
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მუმლი მუხასაოხალხური |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
