შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
|
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
დაუვიწყარი დეკემბერინანა სამხარაძე |
|
ოქტომბერინესტან კუპრავა |
|
მოდის შემოდგომა!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
|
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
