ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
ყვინჩილამაყვალა მრევლიშვილი |
|
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
თ - აფლიჩიტალელა გაბური |
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
|
ჭ - ინჭრაქალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ცაზე იარე, მთვარეოვაჟა–ფშაველა |
 |
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შავნი შაშვნიბესიკი |
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
