ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
|
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ტყეინგა ქორდელი |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
 |
ჯ - ეილელა გაბური |
 |
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
 |
სახლივასილ გულეური |
 |
საფლავი მეფის ირაკლისანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
