ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მერცხალიქეთევან კვიტატიანი |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
|
გოგიალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
გაზაფხული შემოსულაცირა ტურაშვილი |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
დაგვიზამთრდა, ჩიტუნებო!ნესტან კუპრავა |
|
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
|
ორი დათვინინო მზესელი |
 |
მამალიშიო მღვიმელი |
