ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
|
მთვარელუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
|
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
|
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
ზამთრის პირიცირა ტურაშვილი |
 |
მერცხლების საუბარისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
 |
მთასდუტუ მეგრელი |
 |
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
