ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
ქორი და კრუხილუარა ჭანტურია |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
 |
კნუტმა შეგაშინათ?მანანა კაკაჩია |
 |
ქუდი ქარშიქეთევან კვიტატიანი |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
დაგვიზამთრდა, ჩიტუნებო!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
