ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
ქეთოს მერცხალილიდია მეგრელიძე |
 |
მერცხალიქეთევან კვიტატიანი |
 |
რა ქნას ყვავმანათია ჯანაშია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
|
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
|
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
საფლავი მეფის ირაკლისანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ბუკნაჭოედუარდ უგულავა |
 |
ზოოპარკიინგა ქორდელი |
