ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ბეღურებინათია აბულაძე |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ღრუბელიგივი ჭიჭინაძე |
 |
დამქროლა ქარმან სასტიკმან, თან წარმიტანა ყვავილინიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ღრუბელინესტან კუპრავა |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
ც - ოცია კლდისლელა გაბური |
|
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
მას აქეთ, რაკი შენდამი ვცან მე სიყვარულიილია ჭავჭავაძე |
 |
შოშიაშიო მღვიმელი |
