ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
დედა-ოფო და ორი მართვენათია აბულაძე |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
|
შოშიალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
 |
მერცხლებილელა ცუცქირიძე |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
|
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ბედნიერი ერიილია ჭავჭავაძე |
 |
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
|
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
