ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
დედა-ოფო და ორი მართვენათია აბულაძე |
|
ჩიტილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ო - რბილელა გაბური |
 |
დელი, დელა, ლალალანანა სამხარაძე |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
|
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
|
აჭიკჭიკდა ჩიტუნიანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ილიას საღამოვაჟა–ფშაველა |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
|
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
