აისი
დგე−ბა ა−ი−სი, ნათ−დე−ბა დი−ლა
ლა−ლისფ−რად იღვ−რე−ბა მზე,
კვირ−ტე−ბი ლა−მა−ზად გაშ−ლი−ლა
სი−ხა−რულს გვპირ−დე−ბა დღე.
ბარტყების ჟღურ−ტუ−ლი ის−მის
ჩი−ტებ−მა და−სე−რა ცა,
თა−ვი შეგ−ვახ−სე−ნა ნი−ავ−მა
აფ−რა გაჰკ−რა და გაშალა.
ჩიტების ჭიკ−ჭი−კი ე−ა−მა,
უ−მალ ტყი−სა−კენ გას−წი−ა,
ამ მო−ფარ−ფა−ტე პეპ−ლებ−საც
მას−თან თა−მა−ში სწა−დი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
დედიკონახათუნა გულიაშვილი |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
|
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
|
იყალთოშიანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იაცირა ტურაშვილი |
 |
დახუჭობანას თამაშის წინ გასათვლელი ლექსიბონდო მაცაბერიძე |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
გაზაფხულიმარიამ წიკლაური |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე, ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
დედის თვეელენე სალარიძე |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
იმ ატმებს გაუმარჯოს, იმ ატმის ყვავილებსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
