ტყის ზღაპარი
პა−ტა−რა ხეს დიდ ხემ უ−თხრა:
„ა−ღა−რა მსურს მე ხე მერქ−ვას,
ვინც არ გინ−და, მეს−ტუმ−რე−ბა
და უ−გუ−ლოდ მაც−ლის მერ−ქანს;
ა−გერ კი−დევ, იმ კაცს ხე−დავ,
ა−უ−ღი−ა ხელ−ში ცუ−ლი,
გვჭრის და გვჩე−ხავს უ−მო−წყა−ლოდ
ტყე−ში სამტ−როდ შემოსული“.
აქ დიდ−მა ხემ ნაღვ−ლი−ა−ნად
უ−პა−სუ−ხა ხეს პა−ტა−რას:
„იმ ცულს თა−ვი რკი−ნი−სა აქვს,
ჩვე−ნის−თა−ნა ხე აქვს ტა−რად;
ჩვე−ნი მოძ−მე ჩვენ გვღა−ლა−ტობს,
მძლავრს სურს სუსტ−ზე გა−ბა−ტონ−დეს.
რას დაგ−ვაკ−ლებს ჩვენ ის კა−ცი,
ცულს რომ ტა−რად ხე არ ჰქონდეს?“
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
გაზაფხულის სიმღერაელენე სალარიძე |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
|
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
შაშვილუარა ჭანტურია |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სვისადმიბესიკი |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
