გოგონა კითხულობდა...

გო−გო−ნა კი−თხუ−ლობ−და
ლექსს, ძვირ−ფასს, მღელ−ვა−რე−ბით
და სუ−ლის ფო−რი−აქს ა−მა−ოდ მა−ლავ−და...
უფსკ−რულ−ში და−ეშ−ვა მუქ−ლურ−ჯი მწვერ−ვა−ლე−ბით,
ა−ნაზ−დად დარ−ბაზ−ში პო−ე−ტი და−ლან−და...

გა−წითლ−და, გა−თეთრ−და, გა−ლურჯ−და, გაყ−ვითლ−და,
ან−და−ზად თვა−ლი ჰკი−და საყ−ვარ−ლად ჭა−ღა−რას...
პო−ე−ტი დაჯ−და და პო−ე−ტი გა−ფითრ−და -
გის−მე−ნო, შვი−ლო შე−მო, და თა−ვი და−ხა−რა...

გო−გო−ნა კი−თხუ−ლობ−და
ლექსს, ძვირ−ფასს, მღელ−ვა−რე−ბით
და სუ−ლის ფო−რი−აქს ის ა−ღარ მა−ლავ−და,
უფსკ−რუ−ლებს და−ეშ−ვა მუქ−ლურ−ჯი მწვერ−ვა−ლე−ბით
და თა−ვის გან−წირ−ვით მის დამ−წერს ზა−რავ−და...

სუ−ლი, მომ−წყვდე−უ−ლი იმ ხორ−ცის დი−ლეგ−ში,
თრთო−და და იწ−ვო−და, სისხ−ლი გამშ−რა−ლი−ყო;
ი−ცო−და გო−გო−ნამ რაც ი−ყო იმ ლექს−ში
და ი−სიც ი−ცო−და ლექს−ში რაც არ ი−ყო...

ის ი−ყო ნა−ტი−ფი, ის ი−ყო კა−ფანდ−რა,
ის - სისხ−ლით ცის−ფე−რი და ჯი−შით რჩე−უ−ლი,
ი−ყო რა დი−დი და ი−ყო რა პა−ტა−რა!
და ი−ყო პო−ე−ტი ბალ−ღის−გან ძლე−უ−ლი...