რომელი საათია?
გულ−ში მწუ−ხა−რე−ბამ ღა−მე გაათია…
მა−ინც არ მას−ვე−ნებს მწა−რე სი−ნა−ნუ−ლი -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ვდგე−ვარ ფან−ჯა−რას−თან, ღა−მე არ უცვ−ლე−ბა,
მთე−ლი შე−მოდ−გო−მა თავ−ზე და−მა−თი−ა.
ახ−ლა მხოლდ სა−მი ი−ყოს, შე−იძ−ლე−ბა?
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
სა−მის, შე−იძ−ლე−ბა, ა−რის მე−სა−მე−დი,
მაგ−რამ გა−ი−ხე−დავ, მა−ინც წყვდი−ა−დი−ა,
კი−ვის სად−გი−რი−დან ზა−რი მე−ცა−მე−ტე -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ფიქრ−ში გახ−ვე−უ−ლა ბნე−ლი დე−რე−ფა−ნი,
ღა−მის მე−ეტ−ლე რომ ვე−ღარ და−ა−ტი−ა.
ი−სევ ნერ−ვი−უ−ლად რე−კავს ტე−ლე−ფო−ნი, -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ღმერ−თო, რო−გორ მოხ−და, წვი−მა მო−სის−ხა−რი
თით−ქოს შე−უ−წყვე−ტი კუპ−რის ნა−კა−დი−ა,
ა−ღარ გა−თენ−დე−ბა ღა−მე სა−ზი−ზღა−რი!
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ი−ყო შარლ ბოდ−ლე−რი: “მწა−რე და ძვირ−ფა−სი
თრო−ბის სა−ა−თი−ა, ღვი−ნის სა−ა−თი−ა!”
ა−სე იძ−ლე−ო−და პა−სუხს შე−კი−თხვა−ზე -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაუკითხეთ ბავშვს სოციალური ამბები, რომლებიც ხელს უწყობს სოციალური უნარების განვითარებას.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
|
სარეველამურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
|
ხელოვნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
 |
ბედისადმიბესიკი |
|
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
 |
გილოცავ!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
