რომელი საათია?
გულ−ში მწუ−ხა−რე−ბამ ღა−მე გაათია…
მა−ინც არ მას−ვე−ნებს მწა−რე სი−ნა−ნუ−ლი -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ვდგე−ვარ ფან−ჯა−რას−თან, ღა−მე არ უცვ−ლე−ბა,
მთე−ლი შე−მოდ−გო−მა თავ−ზე და−მა−თი−ა.
ახ−ლა მხოლდ სა−მი ი−ყოს, შე−იძ−ლე−ბა?
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
სა−მის, შე−იძ−ლე−ბა, ა−რის მე−სა−მე−დი,
მაგ−რამ გა−ი−ხე−დავ, მა−ინც წყვდი−ა−დი−ა,
კი−ვის სად−გი−რი−დან ზა−რი მე−ცა−მე−ტე -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ფიქრ−ში გახ−ვე−უ−ლა ბნე−ლი დე−რე−ფა−ნი,
ღა−მის მე−ეტ−ლე რომ ვე−ღარ და−ა−ტი−ა.
ი−სევ ნერ−ვი−უ−ლად რე−კავს ტე−ლე−ფო−ნი, -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ღმერ−თო, რო−გორ მოხ−და, წვი−მა მო−სის−ხა−რი
თით−ქოს შე−უ−წყვე−ტი კუპ−რის ნა−კა−დი−ა,
ა−ღარ გა−თენ−დე−ბა ღა−მე სა−ზი−ზღა−რი!
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ი−ყო შარლ ბოდ−ლე−რი: “მწა−რე და ძვირ−ფა−სი
თრო−ბის სა−ა−თი−ა, ღვი−ნის სა−ა−თი−ა!”
ა−სე იძ−ლე−ო−და პა−სუხს შე−კი−თხვა−ზე -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაუშვით ბავშვებს, რომ თავისუფლად ითამაშონ და გამოიკვლიონ თავიანთი ინტერესები.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
 |
მამალილუარა ჭანტურია |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
კულუარა ჭანტურია |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
 |
ბაქია მამლაყინწამანანა ტონია |
|
გოდებააკაკი წერეთელი |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
