რომელი საათია?
გულ−ში მწუ−ხა−რე−ბამ ღა−მე გაათია…
მა−ინც არ მას−ვე−ნებს მწა−რე სი−ნა−ნუ−ლი -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ვდგე−ვარ ფან−ჯა−რას−თან, ღა−მე არ უცვ−ლე−ბა,
მთე−ლი შე−მოდ−გო−მა თავ−ზე და−მა−თი−ა.
ახ−ლა მხოლდ სა−მი ი−ყოს, შე−იძ−ლე−ბა?
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
სა−მის, შე−იძ−ლე−ბა, ა−რის მე−სა−მე−დი,
მაგ−რამ გა−ი−ხე−დავ, მა−ინც წყვდი−ა−დი−ა,
კი−ვის სად−გი−რი−დან ზა−რი მე−ცა−მე−ტე -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ფიქრ−ში გახ−ვე−უ−ლა ბნე−ლი დე−რე−ფა−ნი,
ღა−მის მე−ეტ−ლე რომ ვე−ღარ და−ა−ტი−ა.
ი−სევ ნერ−ვი−უ−ლად რე−კავს ტე−ლე−ფო−ნი, -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ღმერ−თო, რო−გორ მოხ−და, წვი−მა მო−სის−ხა−რი
თით−ქოს შე−უ−წყვე−ტი კუპ−რის ნა−კა−დი−ა,
ა−ღარ გა−თენ−დე−ბა ღა−მე სა−ზი−ზღა−რი!
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა? რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ი−ყო შარლ ბოდ−ლე−რი: “მწა−რე და ძვირ−ფა−სი
თრო−ბის სა−ა−თი−ა, ღვი−ნის სა−ა−თი−ა!”
ა−სე იძ−ლე−ო−და პა−სუხს შე−კი−თხვა−ზე -
რო−მე−ლი სა−ა−თი−ა?
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
აუხსენით ბავშვს, რომ არ უნდა გაუზიაროს პირადი ინფორმაცია ონლაინ და არ უნდა შეხვდეს ონლაინ მეგობრებს მშობლების თანხმობის გარეშე.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მამალილუარა ჭანტურია |
 |
სარეველამურმან ლებანიძე |
 |
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
|
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
 |
გამტყორცა სოფელმაბესიკი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
