მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შექმენით სიტყვების ან ფრაზების სია, რომლებიც დაეხმარება ბავშვს დამშვიდებაში.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პირველ სიმდაბლეს აღეკარბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემი საქართველომანანა კაკაჩია |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
თამარინესტან კუპრავა |
 |
მერცხალილუარა ჭანტურია |
 |
ჩემო საქართველოფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ერეკლეს სიზმარივაჟა–ფშაველა |
|
სამშობლოს სიყვარულინაზი თარგამაძე |
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
 |
ბაიათიალექსანდრე ორბელიანი |
