მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველო - სალოცავი ხატი!ლუარა ჭანტურია |
 |
თამარ დედოფალი ვიყავხალხური |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
|
მამულოხალხური |
|
თამარ მეფევ, თამარეხალხური |
 |
ჭიათურასფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მახარობელიანზორ აბულაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტსვაჟა–ფშაველა |
|
პასუხადვაჟა–ფშაველა |
|
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
ქართველო, ხელი ხმალს იკარხალხური |
 |
ქართველი მერქვასგოჩა ხარანაული |
