მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემო ტკბილო საქართველოვშიო მღვიმელი |
 |
არაბი ხარ?ანა კალანდაძე |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
ვახტანგ მეფეხალხური |
 |
არ შეგვეშნდეს დიდი დაღმართისნანა სამხარაძე |
 |
ენა ქართულისოფია ბარშოვა |
 |
მომავალი შენიაფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
პოეტიილია ჭავჭავაძე |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ჩემთ მეგობართნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
|
საფლავი მეფის ირაკლისანიკოლოზ ბარათაშვილი |
