მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
 |
დედის დარიგებაგიორგი ჭალადიდელი |
 |
პატარა ბიჭის ნატვრახათუნა გულიაშვილი |
 |
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
კრწანისის ყაყაჩოებილადო ასათიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ნეტავი, ბიჭო შენს დედას!ნესტან კუპრავა |
|
დედაგიორგი წერეთელი |
 |
ქართლის მიწისთვისნანა სამხარაძე |
|
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
|
ლოცვახათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ასპინძის ომზედბესიკი |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
 |
ძველი ქართული ანდაზამურმან ლებანიძე |
|
არქეოლოგებიიოსებ დავითაშვილი |
 |
თეჯლიშიალექსანდრე ორბელიანი |
