მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ბავშვი, რომ გაიზიაროს თავისი გრძნობები
შექმენით უსაფრთხო გარემო, სადაც ბავშვი თავს კომფორტულად იგრძნობს თავისი გრძნობების გასაზიარებლად.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
ჩაკეტა კარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
|
დროშები ჩქარაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
თბილისურინანა სამხარაძე |
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
მერცხლების საუბარისოფო გასიტაშვილი |
 |
მოხუცებული ყმაწვილკაცსალექსანდრე ორბელიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
ფშავლის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
|
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
|
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
