მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
გამოიყენეთ ხელოვნება და შემოქმედება
ხატვა, ძერწვა ან სხვა შემოქმედებითი აქტივობები შეიძლება დაეხმაროს ბავშვს დამშვიდებაში.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
პატარა ბიჭის ნატვრახათუნა გულიაშვილი |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
|
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩვენი დროშაელიზბარ გაბუნია |
|
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
ოდესმე დიდი ყოფილა საქართველომურმან ლებანიძე |
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ტანძიამანანა ტონია |
 |
ქართლსვაჟა–ფშაველა |
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
 |
მუშაილია ჭავჭავაძე |
 |
ანდერძილადო ასათიანი |
