მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
მიეცით ბავშვს საშუალება, სცადოს ახალი რამეები და არ შეეშინდეს შეცდომების.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მამულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
|
ჩაკეტა კარიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
სადღეგრძელონანა სამხარაძე |
 |
დალოცვაფატმან ბოჭორიშვილი |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩვენი დროშაელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
ქართვლის დედასილია ჭავჭავაძე |
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემომეყარა ყივჩაღიხალხური |
 |
ჩვენი ქვეყნის ბუნებამზია გოგნიაშვილი |
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
