მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
იუმორი დაგეხმარებათ დაძაბულობის განმუხტვაში და კონფლიქტის მოგვარებაში.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
 |
კრწანისის ყაყაჩოებილადო ასათიანი |
 |
დედის დარიგებაგიორგი ჭალადიდელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩვენი ტკბილი დედაენანესტან კუპრავა |
 |
დედაო, ნინო!მარი დიერა |
|
ვახტანგ მეფეხალხური |
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
|
ომში წასვლა მას უხარისხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
სალაღობოლადო ასათიანი |
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
|
ანდერძილადო ასათიანი |
 |
პასუხადვაჟა–ფშაველა |
 |
ალაზანსილია ჭავჭავაძე |
