მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
რას უმღერიან მერცხლებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ისეთი ბიჭი ვიქნებიედუარდ უგულავა |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
მტკვრის პირასილია ჭავჭავაძე |
 |
სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
თამარ მეფევ, თამარეხალხური |
 |
საქართველოსნანა სამხარაძე |
|
იის ნატვრაგივი ჭიჭინაძე |
|
ღმერთო დალოცენანა სამხარაძე |
 |
საქართველოს მიწასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მე პატარა ქართველი ვარდუტუ მეგრელი |
|
ორი ვედრებადუტუ მეგრელი |
 |
ხმა სამარიდამვაჟა–ფშაველა |
 |
ყველას რაიმე აქვს სახსოვარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
