მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
გახსოვდეთ, რომ კონფლიქტების მოგვარებას დრო სჭირდება. იყავით მომთმენი და არ დანებდეთ.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
შე კუდმაკრატელა, შენა!..ედუარდ უგულავა |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
|
სადღეგრძელონანა სამხარაძე |
 |
ლატალს მობრძანდა თამარიხალხური |
 |
ახალო წელო...ნათია აბულაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
დედა თბილისიმანანა ტონია |
 |
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საყვარელო მამულო!ლილი ნუცუბიძე |
 |
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
|
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
