მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მამულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოლომონ მეფის ეპიტაფიაბესიკი |
|
პირველ სიმდაბლეს აღეკარბესიკი |
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
დამარხულ არს.....მარი დიერა |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
ენა, მამული, სარწმუნოებამარი დიერა |
 |
იის ნატვრაგივი ჭიჭინაძე |
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
მივარდნილი აივანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემის კაცობის გვირგვინოვაჟა–ფშაველა |
|
მხედართა ძველი სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
სამშობლოსდუტუ მეგრელი |
|
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
