მივალ, გადავკოცნი
მი−ვალ, გა−დავ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
 |
დროშები ჩქარაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
არ შეგვეშნდეს დიდი დაღმართისნანა სამხარაძე |
|
მაშ ავენთოთ სანთელივითნანა სამხარაძე |
|
ხვალის იმედზე ფიქრითნანა სამხარაძე |
 |
14 აპრილსანი კაპანაძე |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
არაგვსვაჟა–ფშაველა |
 |
ქართველო, ხელი ხმალს იკარხალხური |
 |
ჩემი ლოცვანიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
|
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
