მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ მოიძიოს დახმარება
აუხსენით ბავშვს, ვის უნდა მიმართოს დახმარებისთვის, თუ ის თავს საფრთხეში გრძნობს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მტკვრის პირასილია ჭავჭავაძე |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
 |
სოლომონ მეფის ეპიტაფიაბესიკი |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
 |
მახარობელიანზორ აბულაშვილი |
 |
დედაგიორგი წერეთელი |
|
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
ალაზანსილია ჭავჭავაძე |
|
ქართლოსდავით მაჩაბელი |
|
ქართველი მერქვასგოჩა ხარანაული |
 |
საფლავი მეფის ირაკლისანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
