მივალ, გადავკოცნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
სი−ტყვებს გა−დავ−ტყორც−ნი
მწარე-მწა−რე−სა.
გიშ−რის კა−კა−ნა−თებს
ნუ ჰფენ ქა−რებ−სა,
ა−სე ნუ ა−ნა−თებ
ჩემს ბნელ ღა−მე−სა.
მი−ვალ, გა−დაგ−კოც−ნი
ჩემ−სა მთვა−რე−სა,
უ−ა−რესს გა−დავ−ტყორც−ნი
სი−ტყვებს მწა−რე−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ისაუბრეთ თქვენს გრძნობებზე და საჭიროებებზე „მე“ გზავნილების გამოყენებით („მე ვგრძნობ...“, „მე მჭირდება...“).
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
 |
სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
საშობაოედუარდ უგულავა |
 |
პატარა ბიჭის ნატვრახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
|
ვახტანგ მეფეხალხური |
|
ერეკლე მეფეხალხური |
|
თამარ მეფესხალხური |
 |
ტყეშინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
 |
სალაღობოლადო ასათიანი |
 |
პასუხადვაჟა–ფშაველა |
 |
ყველას რაიმე აქვს სახსოვარიგალაკტიონ ტაბიძე |
