ალაზანს
და−მიჭკ−ნო ჟამ−თა დე−ნა−მა,
ნდო−მა მო−მაკ−ლო, და−მიგ−დო
სა−სა−პყროდ გუ−ლი რბე−ნა−მა.
სა−ბა ორ−ბე−ლი−ა−ნი.
მდი−ნა−რევ, ჩე−მის მშობ−ლი−ურ მთის ცრემ−ლით შემდ−გა−რო!
აწ შენს კი−დე−ზედ ვდგე−ვარ, დაგც−ქერ მე, მე−გო−ბა−რო!
დაგც−ქერ ჭმუნ−ვი−თა და შენს წყალ−ში ვე−ძებ ჩემს წარ−სულს,
დრო−თა ბრუნ−ვის−გან შენ ზვირთთ შო−რის და−მარ−ხულს, დანთქ−მულს
რაც-კი არს ჩემ-წინ, მო−მა−გო−ნებს მას, რაც დავ−კარ−გე
და რის წუ−ხი−ლიც უ−ნუ−გე−შოდ გულ−ში ღრმად ჩავრ−გე!..
ა−გერ ის მუ−ხა, რომ−ლის ჩრდილ-ქვეშ ვის−ხე−დით ერ−თად
მე და ის, ვინ−ცა აღ−მიჩნ−და მე ცხოვ−რე−ბის ღმერ−თად.
მუ−ნით დაგც−ქერდით: შენ გრგვი−ნავ−დი ა−ღელ−ვე−ბუ−ლი,
ვით შენ ჰღე−ლავ−დი — ი−სეც ჩვენ−ში ჰღე−ლავ−და გუ−ლი;
ორ−ნივ გავსც−ქერ−დით და−უდგ−რო−მელ ზვირთ−თა დე−ნა−სა,
მაგ−რამ მას−ში ჩვენ არ ვე−ძებდით შე−და−რე−ბა−სა.
რად გვინ−დო−და ჩვენ მო−მა−ვა−ლი, როს აწმ−ყო ტკბი−ლი
ი−სე შვე−ნო−და, ვით უ−მან−კო დი−ლის ღი−მი−ლი?
მაგ−რამ წა−რივლ−ტო წუ−თის შვე−ბა ჩვე−ნის გუ−ლისა,
გაჰქ−რა სიბრ−მა−ვე აღ−ტა−ცე−ბულ სიყ−ვა−რუ−ლი−სა!..
წა−მერ−თო ყვე−ლა და წარ−ვი−და ბე−დიც მღი−მა−რი,
წარ−ვი−და, ვი−თა მა−შინ−დე−ლი ზვირ−თი მდი−ნა−რი...
შენც გა−მოცვ−ლილ−ხარ, ა−ლა−ზა−ნო, მუ−ხაც გამხ−მა−რა...
მეც უდროო-დროდ გა−მე−რი−ა თმებ−ში ჭა−ღა−რა...
სად არს ის ღმერ−თა, ი−გი გრძნო−ბა, ის სიყ−ვა−რუ−ლი?
ყვე−ლა წარ−სუ−ლა, რად არ მი−დის ხსოვ−ნა ბედკ−რუ−ლი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ქვეყნის ნებისმიერ სკოლამდელი აღზრდის საკლასო ოთახში ნახავთ, რომ ბავშვები წყნარად ზიან წრის გარშემო, ხელს იწევენ სანამ რამეს იტყვიან, ერთმანეთს გადასცემენ ხელსახოცებს და საჭმელს. ისმის კითხვა: როგორ აღწევენ ამას მასწავლებლები? როგორ შეუძლიათ მათ ნებაყოფლობით მართონ 4 წლამდე ასაკის რამდენიმე ბავშვი ერთად? არ არსებობს საიდუმლო ფორმულა, თუმცა, არსებობს რამდენიმე რჩევა
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები და-ძმაზე
 |
ქართული ორნამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უშგულელი თოვლის ბაბუელენე სალარიძე |
 |
შემომეყარა ყივჩაღიხალხური |
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
 |
ბაიათიალექსანდრე ორბელიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები და-ძმაზე
|
ჰოი, სიხარულო, თამარ დედოფალოხალხური |
 |
შემოდგომათამარ ჭეიშვილი |
 |
14 აპრილსანი კაპანაძე |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
|
თამარ დედოფალი ვიყავხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები და-ძმაზე
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
 |
ქართვლის დედასილია ჭავჭავაძე |
 |
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
|
საყვარელო მამულო!ლილი ნუცუბიძე |
|
კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
