რაც მიიწერა სოფელმან
დავით სარდლისადმი
ვე−ღარ დავთ−ვა−ლე ამ−რი−თა!
ო−დეს ვი−ტყო−დი ე−ნი−თა,
სისხ−ლი შე−კუმშ−ლის დამ−რი−თა!
მი−სი სიმ−წა−რე ყო−ვე−ლი
გულს გარ−დამრ−თხმი−ან კამ−რი−თა;
ბო−ლოდ უ−შო−რეს ვლა მომ−ცა,
ვხე−დავ−ცა წამი-წამ−რი−თა!
სისხ−ლისა ცრემლ−თა დაწ−თო−ბა
სა−ახ−ლოდ მომ−სურ−ვე−ბი−ა;
ხი−ლულ−თა დრო−თა ნი−შატ−ნი
სა−ბავ−თოდ მომ−წყურ−ვე−ბი−ა;
ო−დესნი ჟამ−ნი დამგ−ვე−მენ,
მით თა−ვი მომ−ძულ−ვე−ბი−ა;
ვა−ი, ღა−რიბ−სა ღა−რი−ბი
ცრემ−ლი−თა შე−გე−წე−ბი−ა!
გითხრა-ღა, გმი−რო, ხსე−ნე−ბით
ო−დენ თუ ვიძ−ლო ე−ნი−თა:
ო−დეს ავ−ლაბ−რად მო−ვი−და
ა−ქა−ლო თარეშ-ფრე−ნი−თა,
ა−ვარ−დი ვე−ფხი სამ−დევ−როდ,
გაჰ−ყევ თეთ−რი−თა ცხე−ნი−თა;
მინ−დორ−თა პირ−ნი დაჰ−ფა−რენ
ლეკ−თა მძოვ−რე−ბის ფე−ნი−თა.
მის−ძახ−დი, გმი−რო ბე−ლა−დო:
„ვინ ხარ?“ მან ხმა ჰყო: „ა−ქა−ლო!“
ცე−ცხლსა გი−თხოვ−და ვით თი−ვა:
„გა−მო−ვედ ჩემ კერძ აქ, ალო!“
გულ-მედგრად ლომ−მან შეჰყ−ვირ−ნე:
„ა−ჰა ლო−მი−ო, აქ-ალო!“
მყის შე−იხ−ვე−წა რაზმს ში−გან:
„სჯობ−სო, - თქვა, თა−ვი ვა−ქა−ლო!“
თქვენ ო−დენ შვიდ−ნი თან გახლ−დენ,
კაც−ნი სხვა არ−ვინ მე−ტა−ნი;
შვი−დას−თა ლეკ−თა და−უდ−გით
მა−ხე−ნი გა−სა−ცე−ტა−ნი!
მწუხ−რი−სა ჟამ−მან გაკ−მარ−ნათ
თქვენ მა−თი ცემა-ჟლეტანი.
მობ−რუნ−დი გა−მარჯ−ვე−ბუ−ლი,
თეთრ−სა−ვე მჯდო−მი მზე-ტანი! [!]
მას ა−ქეთ ვსთქვა თუ ყვე−ლა−ი,
სა−და ვით ი−ყავ სა−და−ვით, -
ვა თუ შე−ექმ−ნას მსმე−ნელ−თა
უს−მენ−ნი ძნელ−ნი სა−და−ვით!
მისთ−ვის და−ვაგ−დენ მრა−ვალ−ნი,
მცი−რედ−სა ვი−ტყვი სა−და−ვით.
ვი−ცი, არ გიყ−ვარს ქე−ბა−ნი,
ჩვე−ულ ვარ მე თქვენ−სა, და−ვით!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ნება მიეცით ბავშვს თავად მოაგვაროს პატარა კონფლიქტები
იმის ნაცვლად, რომ ბავშვის დავებში ჩაერიოთ, დააცადეთ, თავად მოაგვარონ (სანამ ფიზიკურად გაუსწორდებიან ერთმანეთს). ყოველთვის ვერ შეძლებთ ბავშვის გვერდით ყოფნას.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
პირველი მაისიდავით მაჩაბელი |
|
ქართლოსდავით მაჩაბელი |
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
 |
პაწაწინა მეგობარიმანანა ტონია |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
შეგონებალუარა ჭანტურია |
 |
ლომისას ჯაჭვი ჰკიდიახალხური |
 |
ქართლსვაჟა–ფშაველა |
 |
დედაო, ნინო!მარი დიერა |
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მუშაილია ჭავჭავაძე |
 |
ასპინძალადო ასათიანი |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
|
მხედართა ძველი სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
