რაც მიიწერა სოფელმან
დავით სარდლისადმი
ვე−ღარ დავთ−ვა−ლე ამ−რი−თა!
ო−დეს ვი−ტყო−დი ე−ნი−თა,
სისხ−ლი შე−კუმშ−ლის დამ−რი−თა!
მი−სი სიმ−წა−რე ყო−ვე−ლი
გულს გარ−დამრ−თხმი−ან კამ−რი−თა;
ბო−ლოდ უ−შო−რეს ვლა მომ−ცა,
ვხე−დავ−ცა წამი-წამ−რი−თა!
სისხ−ლისა ცრემლ−თა დაწ−თო−ბა
სა−ახ−ლოდ მომ−სურ−ვე−ბი−ა;
ხი−ლულ−თა დრო−თა ნი−შატ−ნი
სა−ბავ−თოდ მომ−წყურ−ვე−ბი−ა;
ო−დესნი ჟამ−ნი დამგ−ვე−მენ,
მით თა−ვი მომ−ძულ−ვე−ბი−ა;
ვა−ი, ღა−რიბ−სა ღა−რი−ბი
ცრემ−ლი−თა შე−გე−წე−ბი−ა!
გითხრა-ღა, გმი−რო, ხსე−ნე−ბით
ო−დენ თუ ვიძ−ლო ე−ნი−თა:
ო−დეს ავ−ლაბ−რად მო−ვი−და
ა−ქა−ლო თარეშ-ფრე−ნი−თა,
ა−ვარ−დი ვე−ფხი სამ−დევ−როდ,
გაჰ−ყევ თეთ−რი−თა ცხე−ნი−თა;
მინ−დორ−თა პირ−ნი დაჰ−ფა−რენ
ლეკ−თა მძოვ−რე−ბის ფე−ნი−თა.
მის−ძახ−დი, გმი−რო ბე−ლა−დო:
„ვინ ხარ?“ მან ხმა ჰყო: „ა−ქა−ლო!“
ცე−ცხლსა გი−თხოვ−და ვით თი−ვა:
„გა−მო−ვედ ჩემ კერძ აქ, ალო!“
გულ-მედგრად ლომ−მან შეჰყ−ვირ−ნე:
„ა−ჰა ლო−მი−ო, აქ-ალო!“
მყის შე−იხ−ვე−წა რაზმს ში−გან:
„სჯობ−სო, - თქვა, თა−ვი ვა−ქა−ლო!“
თქვენ ო−დენ შვიდ−ნი თან გახლ−დენ,
კაც−ნი სხვა არ−ვინ მე−ტა−ნი;
შვი−დას−თა ლეკ−თა და−უდ−გით
მა−ხე−ნი გა−სა−ცე−ტა−ნი!
მწუხ−რი−სა ჟამ−მან გაკ−მარ−ნათ
თქვენ მა−თი ცემა-ჟლეტანი.
მობ−რუნ−დი გა−მარჯ−ვე−ბუ−ლი,
თეთრ−სა−ვე მჯდო−მი მზე-ტანი! [!]
მას ა−ქეთ ვსთქვა თუ ყვე−ლა−ი,
სა−და ვით ი−ყავ სა−და−ვით, -
ვა თუ შე−ექმ−ნას მსმე−ნელ−თა
უს−მენ−ნი ძნელ−ნი სა−და−ვით!
მისთ−ვის და−ვაგ−დენ მრა−ვალ−ნი,
მცი−რედ−სა ვი−ტყვი სა−და−ვით.
ვი−ცი, არ გიყ−ვარს ქე−ბა−ნი,
ჩვე−ულ ვარ მე თქვენ−სა, და−ვით!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაეხმარეთ ბავშვს, დაგეგმოს თავისი დღე, კვირა ან თვე, რათა თავიდან აიცილოს გადატვირთვა.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
 |
არაგვსვაჟა–ფშაველა |
 |
პაწაწინა მეგობარიმანანა ტონია |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საფლავი მეფის ირაკლისანიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ენა, მამული, სარწმუნოებამარი დიერა |
 |
დაბრუნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საყვარელო მამულო!ლილი ნუცუბიძე |
 |
შეგონებალუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ასპინძალადო ასათიანი |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
|
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
