შევკრთი, როს ვნახე
სად ვარ−დი შლი−ლა და შვე−ნის ა−რე,
სხივთ მო−ფე−ნილ−ნი უ−ცხოთ ზდი−ლო−ბენ.
დავბ−რუნ−დი ჭმუნ−ვით, დავშ−თი მგლომა−რე.
მთი−ე−ბო, შენ გიშ−რის თვალ−სა−და,
კეკ−ლუც−თა მი−მოსვ−ლა სა−და,
ტკბი−ლად უბ−ნო−ბა სა−და;
ვით მიუცი-ვარ წვასა−და!
თმე−ნით მტანჯ−ვენ, თუ−ცა მდაგ−ვენ, ვით მე მალ−ხე−ნენ.
მსურს, მინ−და ვა−ქო, მუ−დამ ბულ−ბუ−ლი,
შეყ−რო−ბით ვარდ−თან ხმით და−და−გუ−ლი,
ჰყეფს გა−და−გე−ბით, შლით ვერ ნა−ხუ−ლი;
ღა−მე მკლავს ოხვ−რა, დღე−ნი აქვს მწა−რე.
ნარ−გიზ−ნი ჰგრძნო−ბენ, - ვარ−დის ქე−ბი−თა
ი−ა−სა−მან ოხ−რავს მწუხა−რებითა;
ზამ−ბახ−ნი შლი−ლან გარ−სა კრე−ბი−თა.
მეც ან მიმ−სურ−ნე, ან გამატა−რე!
რად−გან შე−ვი−ქენ, მო−ნა ვარ მა−რად,
მი−მარ−თებს მოვსთქ−ვა ლექ−სი ამ გვა−რად:
ეს−დე−ნი ტანჯ−ვა მაკმა−რე მ−წყნა−რად,
ბე−სი−კი ერთ მცი−რედს მეც დამადა−რე!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
მიეცით ბავშვს საშუალება, დამოუკიდებლად შეასრულოს დავალებები და მიიღოს გადაწყვეტილებები.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მზე-ჭაბუკ ორბელიანსბესიკი |
 |
დილა არის ახალი წლისირაკლი აბაშიძე |
 |
თოვლის ბაბუადიანა ღვალაძე |
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
რად ჰყვედრი კაცსა, ბანოვანო, პირუმტკიცობას?ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ჩვენი ქვეყნის ბუნებამზია გოგნიაშვილი |
 |
ცელქი ნიკოსოფო გასიტაშვილი |
 |
ჩაკეტა კარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თემოს ვკითხეშოთა ამირანაშვილი |
 |
ჩემო პატარა დედიკოცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
|
პატარა ბიჭი ვიყავიაკაკი წერეთელი |
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
 |
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
|
მიყვარს ყაბახის არემარე, თვალად საამონიკოლოზ ბარათაშვილი |
