მოგშორდი სულსა
მოგ−შორ−დი სულ−სა
აღნაგ-შემკულსა,
ბრძენ-განკაზმულსა,
ანდამატ-გულსა,
ჩემთ−ვის მოს−რულ−სა,
გონება-სრულსა!
აღნაგ-შემკულსა,
ბრძენ-განკაზმულსა,
ანდამატ-გულსა,
ჩემთ−ვის მოს−რულ−სა,
გონება-სრულსა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
შევხედე, სვემდა ღვინოსახალხური |
|
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
|
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
მე მოვალგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ცხოველების ერთობალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
ატმის ხე ჯოხს ეუბნებანესტან კუპრავა |
 |
Მეგობრობის ქარტიანინია კაპანაძე |
 |
კამათიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
|
ჭიაყელა და გაბრიელინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
პატარა ბიჭი ვიყავიაკაკი წერეთელი |
|
ნუგეშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მერის თვალებითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უწყლავსა ჭირსაბესიკი |
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
