ეტლზედ
ეტ−ლი სივრ−ცით ცას გვა−რობს, თუ ვინ ჰყვა გზა−სა.
სიგრ−ძე მი−სი−სა გზი−სა არ გვა−რობს ცა−სა.
მა−შა ვი−თა ვსცნა?
მსურს მი−სი კოც−ნა!
ეტ−ლის პირ−მან მიმ−ზად−ნა თვის−სა ტკბილ ხმა−სა;
ხმა−მან მის−მან გან−მაგ−დო, ა−ით ნა−ვი ზღვა−სა.
მიკ−ვირს და მე−ოც−ნა!
ჭირ−ნი მე−ოც−ნა!
ეტლ−მან ლხინ−სა მაწ−ვი−ა; ვხე−დევთ ე−ით ყმა−სა;
მის−მან ლხინ−მან ჭი−რე−ბის კო−ნა მკრა გზა−სა;
გა−რე გამ−ტყორც−ნა,
შორს გა−მა−ოც−ნა!
ეტლ−სა პი−რი ზურ−გით აბს, შეჰ−გავს წყლად დგმა−სა;
ზურგ−ნი მკერ−დად უმხ−რი−ან მას ეშ−მაკთ ძმა−სა.
ეს−დენ, რა დრო ცნა,
სრუ−ლად ამ−ხოც−ნა!
სიგრ−ძე მი−სი−სა გზი−სა არ გვა−რობს ცა−სა.
მა−შა ვი−თა ვსცნა?
მსურს მი−სი კოც−ნა!
ეტ−ლის პირ−მან მიმ−ზად−ნა თვის−სა ტკბილ ხმა−სა;
ხმა−მან მის−მან გან−მაგ−დო, ა−ით ნა−ვი ზღვა−სა.
მიკ−ვირს და მე−ოც−ნა!
ჭირ−ნი მე−ოც−ნა!
ეტლ−მან ლხინ−სა მაწ−ვი−ა; ვხე−დევთ ე−ით ყმა−სა;
მის−მან ლხინ−მან ჭი−რე−ბის კო−ნა მკრა გზა−სა;
გა−რე გამ−ტყორც−ნა,
შორს გა−მა−ოც−ნა!
ეტლ−სა პი−რი ზურ−გით აბს, შეჰ−გავს წყლად დგმა−სა;
ზურგ−ნი მკერ−დად უმხ−რი−ან მას ეშ−მაკთ ძმა−სა.
ეს−დენ, რა დრო ცნა,
სრუ−ლად ამ−ხოც−ნა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შავი ყორანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წელო ახალო...ედუარდ უგულავა |
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
შენ გვიანდებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბედისადმიბესიკი |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
