ეტლზედ
ეტ−ლი სივრ−ცით ცას გვა−რობს, თუ ვინ ჰყვა გზა−სა.
სიგრ−ძე მი−სი−სა გზი−სა არ გვა−რობს ცა−სა.
მა−შა ვი−თა ვსცნა?
მსურს მი−სი კოც−ნა!
ეტ−ლის პირ−მან მიმ−ზად−ნა თვის−სა ტკბილ ხმა−სა;
ხმა−მან მის−მან გან−მაგ−დო, ა−ით ნა−ვი ზღვა−სა.
მიკ−ვირს და მე−ოც−ნა!
ჭირ−ნი მე−ოც−ნა!
ეტლ−მან ლხინ−სა მაწ−ვი−ა; ვხე−დევთ ე−ით ყმა−სა;
მის−მან ლხინ−მან ჭი−რე−ბის კო−ნა მკრა გზა−სა;
გა−რე გამ−ტყორც−ნა,
შორს გა−მა−ოც−ნა!
ეტლ−სა პი−რი ზურ−გით აბს, შეჰ−გავს წყლად დგმა−სა;
ზურგ−ნი მკერ−დად უმხ−რი−ან მას ეშ−მაკთ ძმა−სა.
ეს−დენ, რა დრო ცნა,
სრუ−ლად ამ−ხოც−ნა!
სიგრ−ძე მი−სი−სა გზი−სა არ გვა−რობს ცა−სა.
მა−შა ვი−თა ვსცნა?
მსურს მი−სი კოც−ნა!
ეტ−ლის პირ−მან მიმ−ზად−ნა თვის−სა ტკბილ ხმა−სა;
ხმა−მან მის−მან გან−მაგ−დო, ა−ით ნა−ვი ზღვა−სა.
მიკ−ვირს და მე−ოც−ნა!
ჭირ−ნი მე−ოც−ნა!
ეტლ−მან ლხინ−სა მაწ−ვი−ა; ვხე−დევთ ე−ით ყმა−სა;
მის−მან ლხინ−მან ჭი−რე−ბის კო−ნა მკრა გზა−სა;
გა−რე გამ−ტყორც−ნა,
შორს გა−მა−ოც−ნა!
ეტლ−სა პი−რი ზურ−გით აბს, შეჰ−გავს წყლად დგმა−სა;
ზურგ−ნი მკერ−დად უმხ−რი−ან მას ეშ−მაკთ ძმა−სა.
ეს−დენ, რა დრო ცნა,
სრუ−ლად ამ−ხოც−ნა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
 |
კაცური კაცის ცხოვრებამურმან ლებანიძე |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
|
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
პოეტიაკაკი წერეთელი |
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
|
ხელოვნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
გილოცავ!მუხრან მაჭავარიანი |
