ნუ იამაყებ
ნუ ი−ა−მა−ყებ, თუნდ ი−ყო
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
უცებ შემკრთალი ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბაყაყისა და ქეთინოს გასაუბრებანოდარ დუმბაძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
განა სანადიროდნუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ყოყოჩა მამალინუნუ ჯანელიძე |
 |
გვირილაცირა ტურაშვილი |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
ბაქია მამლაყინწამანანა ტონია |
 |
ყველაზე ლამაზილია კობალაძე |
 |
ისევ ფისოელიზბარ გაბუნია |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
