ნუ იამაყებ
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
გამოიყენეთ თამაშები, სიმღერები ან სხვა სახალისო აქტივობები, რათა რუტინა ბავშვისთვის სასიამოვნო გახდეს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ხინკლისხელა კოპებითნუნუ ჯანელიძე |
 |
ულტიმატუმიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
თუთიყუშიედუარდ უგულავა |
|
აჯაჯული დაჯაჯულინუნუ ჯანელიძე |
 |
ბებოს გავახარებ!ელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
