ნუ იამაყებ
ნუ ი−ა−მა−ყებ, თუნდ ი−ყო
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ცხრა თა−ვი ბაყბაყ-დევია,
ნუ ი−ტყვი, ის რას და−მაკ−ლებს,
მე ვა−რო მძლე−თა მძლე−ვი−ა.
გახ−სოვ−დეს, კოვზ−სა პა−წი−ას
დი−დი ზღვა და−უ−ლე−ვი−ა,
ალ−ვის ხე ცამ−დე ა−სუ−ლი
ჭინჭ−ვე−ლას და−უქ−ცე−ვი−ა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბებოს გავახარებ!ელიზბარ გაბუნია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ყოყოჩა მამალინუნუ ჯანელიძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
აჯაჯული დაჯაჯულინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
|
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
