სიბერე
მე მი−ღა−ლა−ტეს ძველ−მა რით−მებ−მა
(ძველ მე−გობ−რებ−საც ვამჩ−ნევ მე ღა−ლატს),
თუმ−ცა მე მას−თან მიყ−ვარ−და შებ−მა_
ეხ−ლა რა ვუ−ყო სპლინს,უხმო ჯა−ლათს!
ეჰა,მე ვამბობ,სად შე−მიძ−ლი−ა
ვებრ−ძო−ლო ქალ−თა წყევლას_სიბერეს?
ჭვი−მე−ბი წვი−მებს სი−ცი−ლით ცვლი−ან
და შლი−ან შემკრ−თალ სუ−რა−თის ფე−რებს.
(ძველ მე−გობ−რებ−საც ვამჩ−ნევ მე ღა−ლატს),
თუმ−ცა მე მას−თან მიყ−ვარ−და შებ−მა_
ეხ−ლა რა ვუ−ყო სპლინს,უხმო ჯა−ლათს!
ეჰა,მე ვამბობ,სად შე−მიძ−ლი−ა
ვებრ−ძო−ლო ქალ−თა წყევლას_სიბერეს?
ჭვი−მე−ბი წვი−მებს სი−ცი−ლით ცვლი−ან
და შლი−ან შემკრ−თალ სუ−რა−თის ფე−რებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
თუ მაინც უნდა ვინანოლილი ნუცუბიძე |
 |
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
 |
კაცური კაცის ცხოვრებამურმან ლებანიძე |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
