kids.ge logo

მცხეთიდან

ფავორიტებში დამატება
სვე−ტი−ცხო−ველ−ში ხვალ იქ−ნე−ბა დი−დი მ−ცხე−თო−ბა,
მაგ−რამ, შე−ხე−დე, სად დამდ−გა−რა ძვე−ლი დი−დე−ბა.
ვინ ა−ა−შე−ნა იმ სი−მაღ−ლეს? რა პო−ე−ტო−ბა
შესძ−ლებს გად−მოს−ცეს ი−მა დღე−თა გა−ბე−დი−თე−ბა?

ახ−ლა ვი−ღა−ცა გულ−მოდ−გი−ნედ იქ გზას ა−კე−თებს,
გა−მოქ−ვა−ბუ−ლი ქა−ლა−ქე−ბი რომ ი−სევ ნა−ხოს.
ქვე−ვით კი, ქა−ლი ა−ხალ−გაზრ−და, რო−გორც ნაკ−ვე−თებს,
შა−ვით მო−სი−ლი, მწუ−ხა−რე−ბით მიჰყ−ვე−ბა ა−ხოს.

ჩვენ გა−ვი−ა−რეთ ში−ო მღვი−მის ვრცე−ლი ბა−ქა−ნი,
მტკვარ−ზე შო−რი−დან და−ვი−ნა−ხეთ, მი−დის ტი−ვე−ბი,
და ი−სევ მთე−ბი... მე−ჩე−თი−ა ეს თუ სა−კა−ნი?
თუ მო−გო−ნე−ბათ და−კარ−გუ−ლი ნეგატი−ვე−ბი?

ა−სუ−ლა კორ−დი, რო−გორც ქუ−დი რუს−თა−ვე−ლი−სა,
მე შე−ვაჩ−ვი−ე კი−დეც თვა−ლი ა−ქა−უ−რო−ბას,
მა−ტა−რე−ბელ−ში თვალს რომ ხუ−ჭავ, გრძნო−ბა ვე−ლი−სა,
ა−სე გგო−ნი−ა, თით−ქო ის−მენ ზღვის ხმა−უ−რო−ბას.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მელანქოლიური მოსიმღერემშვენიერი მახსოვს ბაღი, მებაღე მას არ თარგავს, დავკარგე და ვიგრძენი, რომ კარგი რამ დამიკარგავს უნაზესი სი...ქარი ამწევი ფარდისსიკვდილი პირად ოდენ ვიქნები, მე ჩემ დემონებს ვსთხოვ, რომ დახურონ ყველა წიგნები, სადაც შენს იქით, სადაც შე...მწოლარეიყო ის მწუხარება - ბალახებში მწოლარე და ეფინა ალვათა ხეივანის სუმბული, მიდიოდა მდინარე, როგორც ლურჯი ოლარ...ნუგეშიარის დღეს ჩემთვის ნაზი ნუგეში, ვიყო უმშვიდეს წარსულის მტერი: შევიდე უცხო სიმსუბუქეში, გამომყვეს ლურჯა ცხე...თოვლიმე ძლიერ მიყვარს იისფერ თოვლის ქალწულებივით ხიდიდან ფენა. მწუხარე გრძნობა ცივი სისოვლის და სიყვარულის ასე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026