სოფლისა წესი ასეა
ჩვენ წა−ვალთ, სხვა−ნი რჩე−ბი−ან;
მკვდრე−ბის მა−გივ−რად მა−ლედ−ვე
მე−ო−რე−ე−ბი ჩნდე−ბი−ან.
სი−ცო−ცხლეს სი−ცო−ცხლე უყ−ვარს,
ეს მი−ტომ დად−ვა წე−სა−და;
სიკვ−დი−ლი გა−უ−ჩე−ნი−ა
მას თა−ვის გა−საკ−ვე−ბა−და.
იმი−ტომა სძულს უ−ძუ−ლუ−რი,
ვით ტან−საც−მე−ლი ძვე−ლი−ა:
რომ უყ−ვარს ნორ−ჩი, ა−ხა−ლი,
მით და−იმშ−ვე−ნოს წე−ლი−ა.
და−ვი−ხო−ცე−ბით, სიყ−ვა−რულს
სა−კუ−თარს, ნა−დებს გუ−ლა−და,
ვკარ−გავთ პი−რა−დად და ვფიქ−რობთ
საქ−ვეყ−ნოდ დაკარგუ−ლა−და.
მკვდარ−ნი ვე−კარგ−ვით სიყ−ვა−რულს,
ის ი−სევ რჩე−ბა ცხოვ−ლა−და,
დაფ−რი−ნავს, რო−გორც ფარ−ვა−ნა,
სა−ა−მო, კარ−გი ყოვ−ლა−და,
გუ−ლის ძგე−რა აქვს სა−მე−ფოდ,
ვნე−ბათ ღელ−ვა ჰყავს მშობ−ლა−და.
ცო−ცხლებს უძ−გე−რებს კვლავ გულ−სა,
შიგ ია-ვარდის მრგვე−ლი−ა,
ი−მის−გან ჰყვი−რის ი−რე−მი,
მი−სით დაფ−რი−ნავს შვე−ლი−ა;
მის−გა−ნა გა−ლობს ბუ−ლუბ−ლი,
მისგ−ნით−ვე მწვა−ნობს ვე−ლი−ა,
ი−მის−გან ხა−რობს ბუ−ნე−ბა -
უ−კა−ნასკ−ნე−ლი მწერია…
ზღვა−ში ი−ღუპ−ვის ჭა−ბუ−კი,
თა−ვის სატრ−ფოსთ−ვის ხე−ლი−ა.
დი−დე−ბა ქვეყ−ნის შე−მომქ−მედს,
რა კარ−გად და−უ−წე−რი−ა!..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ნაზი არსებალუარა ჭანტურია |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მთვარენესტან კუპრავა |
|
ღამის ბინდილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ახალი გზააკაკი წერეთელი |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
