უცებ შემკრთალი ღამე
ცა ვარსკვ−ლა−ვე−ბის ქვი−შით
ვე−ლებს ე−ცე−მა ნა−მი...
გა−ყი−ნუ−ლი−ა ში−შით
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე.
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე
უ−ახ−ლოვ−დე−ბა ქუ−ჩას.
გან−წი−რუ−ლე−ბის ცა−მი,
ფე−რი რკი−ნის და თუ−ჯის.
ვე−ლებს ე−ცე−მა ნა−მი...
გა−ყი−ნუ−ლი−ა ში−შით
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე.
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე
უ−ახ−ლოვ−დე−ბა ქუ−ჩას.
გან−წი−რუ−ლე−ბის ცა−მი,
ფე−რი რკი−ნის და თუ−ჯის.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაზალეთის ტბაილია ჭავჭავაძე |
|
უსულდგმულო ცხოვრებაილია ჭავჭავაძე |
|
ხელოვნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
