უცებ შემკრთალი ღამე
ცა ვარსკვ−ლა−ვე−ბის ქვი−შით
ვე−ლებს ე−ცე−მა ნა−მი...
გა−ყი−ნუ−ლი−ა ში−შით
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე.
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე
უ−ახ−ლოვ−დე−ბა ქუ−ჩას.
გან−წი−რუ−ლე−ბის ცა−მი,
ფე−რი რკი−ნის და თუ−ჯის.
ვე−ლებს ე−ცე−მა ნა−მი...
გა−ყი−ნუ−ლი−ა ში−შით
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე.
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე
უ−ახ−ლოვ−დე−ბა ქუ−ჩას.
გან−წი−რუ−ლე−ბის ცა−მი,
ფე−რი რკი−ნის და თუ−ჯის.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
|
სიკვდილო, სიცოცხლისადახალხური |
 |
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
|
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
|
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აღმართ-აღმართაკაკი წერეთელი |
|
მხარი მხარს, მხარი მხარს!გალაკტიონ ტაბიძე |
