პოეტს
ო, შენს გა−რე−შე ვე−რა−ვის გახ−დის
ბე−დი უკვ−და−ვად ცე−ცხლის მი−ნა−ში,
თავს მო−წი−წე−ბით ვხრი შე−ნი ტახ−ტის
და−უჭკ−ნო−ბე−ლი დაფ−ნის წი−ნა−შე.
დი−დე−ბა ი−გი ძლი−ე−რი ა−რი,
ამაოება-დროის მგმო−ბე−ლი,
მარ−დის ი−გი ხმო−ვა−ნებს ქნა−რი,
მარ−დის ცე−ცხლის სა−გა−ლო−ბე−ლი.
ბე−დი უკვ−და−ვად ცე−ცხლის მი−ნა−ში,
თავს მო−წი−წე−ბით ვხრი შე−ნი ტახ−ტის
და−უჭკ−ნო−ბე−ლი დაფ−ნის წი−ნა−შე.
დი−დე−ბა ი−გი ძლი−ე−რი ა−რი,
ამაოება-დროის მგმო−ბე−ლი,
მარ−დის ი−გი ხმო−ვა−ნებს ქნა−რი,
მარ−დის ცე−ცხლის სა−გა−ლო−ბე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ხსოვნასგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედგარი მესამედგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კულუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ტ - უკანილელა გაბური |
|
ლ - აკლაკილელა გაბური |
|
ვ - არხვილელა გაბური |
|
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
