ეს გრიგალია სიახლის
ფან−ჯა−რას ტო−ტებს მი−ახ−ლის,
მთვა−რეს მი−ართ−მევს ზი−ა−ნებს,
ეს გრი−გა−ლი−ა სისხ−ლის,
მზე რომ არ და−აგ−ვი−ა−ნებს.
მე სი−ხა−რუ−ლი მე−მო−სა
და გა−ზა−ფხუ−ლის ოც−ნე−ბა,
ხიბ−ლავ−და გა−რე−შე−მო−სა
მინდვ−რე−ბის გა−და−სო−ნე−ბა.
მთვა−რეს მი−ართ−მევს ზი−ა−ნებს,
ეს გრი−გა−ლი−ა სისხ−ლის,
მზე რომ არ და−აგ−ვი−ა−ნებს.
მე სი−ხა−რუ−ლი მე−მო−სა
და გა−ზა−ფხუ−ლის ოც−ნე−ბა,
ხიბ−ლავ−და გა−რე−შე−მო−სა
მინდვ−რე−ბის გა−და−სო−ნე−ბა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომალუარა ჭანტურია |
|
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
წელიწადის დროებიხათუნა გულიაშვილი |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
შემოდგომა...ნათია აბულაძე |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
|
შემოდგომანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
|
ბინდი ღამისა გაჰქრაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
