ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომაქეთევან კვიტატიანი |
 |
ბინდი ღამისა გაჰქრაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
*** (თუ გინდა, რომ პატივს გცემდეს)ხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომაგივი ჩიღვინაძე |
|
დილის ლექსიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ქეთო და ლექსონანა სამხარაძე |
|
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
|
მუდარავაჟა–ფშაველა |
