ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
*** (თეთრი გოგრა ნიკას უყვარს)ელენე სალარიძე |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
 |
აისილუარა ჭანტურია |
 |
მზეო თიბათვისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (თუ გინდა, რომ პატივს გცემდეს)ხათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
დაუვიწყარი დეკემბერინანა სამხარაძე |
 |
ყურძნის მკვახე მტევნებიმანანა კაკაჩია |
 |
მამალინინო სტურუა |
 |
რთველიმარი დიერა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
მზე შინახალხური |
|
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
 |
ციური ხმებიილია ჭავჭავაძე |
