ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ბინდი ღამისა გაჰქრაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომამაია წიგნაძე |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
|
ელვარე და ლომფერიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
დათვების მარანშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
შემოდგომა...ნათია აბულაძე |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
 |
გაზაფხულის მახარობელილუარა ჭანტურია |
|
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
