ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ სოციალური კომუნიკაცია
აუხსენით ბავშვს, როგორ უნდა დაუკავშირდეს სხვებს სოციალურად მისაღები გზებით.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
 |
ელვარე და ლომფერიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბეღურალუარა ჭანტურია |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ზღარბებინათია დაშნიანი |
 |
მზის ჩასვლის მერეანზორ აბულაშვილი |
 |
შემოდგომანანა სამხარაძე |
|
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
მივიჩქარით ვენახშინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
მუდარავაჟა–ფშაველა |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
 |
მუხამბაზიაკაკი წერეთელი |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
