ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ელვარე და ლომფერიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთრის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
 |
რთველილუარა ჭანტურია |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
აჭიკჭიკდა ჩიტუნიანესტან კუპრავა |
|
გაზაფხულის მახარობელილუარა ჭანტურია |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
 |
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
|
მივიჩქარით ვენახშინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ძირსაკაკი წერეთელი |
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
მზე შინახალხური |
 |
მუდარავაჟა–ფშაველა |
|
შემოდგომის სურათებიელენე სალარიძე |
