ოქროსფერი ხარიხები
ცე−ცხლს გა−უ−დის ტკა−ცა−ნი,
ა−თუხ−თუხ−და თა−თა−რა,
ნიგვ−ზის გრძე−ლი მძი−ვე−ბი
სულ ოქ−როსფ−რად დაფარა.
ხარიხაზე გავ−კი−დეთ,
გვი−ხა−რი−ა პა−ტა−რებს,
მზეს შევ−ცი−ნით, გუ−ლით რომ
ჩვენს სიყ−ვა−რულს ატარებს.
მზე სხი−ვე−ბით ირთ−ვე−ბა,
ირგვ−ლივ სით−ბოს ა−რი−გებს,
ე−ფე−რე−ბა ოქ−როსფ−რად
მო−ელ−ვა−რე ხა−რი−ხებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
მზემ ამასწრო ადგომამანანა ტონია |
|
*** (თეთრი გოგრა ნიკას უყვარს)ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
შველი - მზეთუნახავიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
მზე ამოვა დილითმარიამ წიკლაური |
|
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
მზის ჩასვლის მერეანზორ აბულაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები მზეზე
 |
ციური ხმებიილია ჭავჭავაძე |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
საახალწლო სათხოვარიელენე სალარიძე |
