ნამი
რო−დის ჩნდე−ბა, ი−ცით, ნა−მი?
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ფრთაგაშლილი სხივებილუარა ჭანტურია |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
 |
მე მსურსფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ნიავი ხეხილის ბაღშიანესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცხრა ძმა ხერხეულიძელადო ასათიანი |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
ჩვენი ქვეყნის ბუნებამზია გოგნიაშვილი |
|
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
