ნამი
რო−დის ჩნდე−ბა, ი−ცით, ნა−მი?
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულის მახარობელილუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
ბეღურალუარა ჭანტურია |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
მზე მიცქერის ფანჯრიდანმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გამოცანანინო სტურუა |
 |
მზესუმზირაცირა ტურაშვილი |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
ჩიორა-ჩიტინანა გასვიანი |
 |
ქეთო და ლექსონანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
|
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
