ძირს
(სიმღერა)
ვე−ღარ ვი−ტანთ გა−სა−ჭირ−სო, -
ყო−ვე−ლი მხრივ გე−ძა−ხი−ან:
“ძირს, მთავ−რო−ბავ! აწ კი ძირსო!”
კმა−რა ი−სიც, რაც ვით−მი−ნეთ,
გვი−მა−ტებ−დი ჭირ−ზე ჭირ−სო!
ის ა−ღარ ვართ, რაც ვი−ყა−ვით,
გა−ვიღ−ვი−ძეთ და აწ - “ძირსო!”
ჩვე−ნის სისხ−ლით, ჩვე−ნის ოფ−ლით
უხ−ვად რ−წყავ−დი ქვეყ−ნის პირ−სო, -
დღეს ეს ა−ღარ მო−ხერხ−დე−ბა,
გე−უბ−ნე−ბით მი−ტომ: “ძირსო!”
ბნელს ნა−თელ−მა მო−ა−შუ−ქა
და ერთ რა−მედ ე−სეც ღირ−სო!
ძვე−ლი წესი-წყობილებაც
ბნელს გაჰყ−ვე−ბა და შენ - “ძირსო!”
შენ−გან, ძა−ლა−უ−ნე−ბუ−რად,
არ მო−ვე−ლით და−ნაპირ−სო.
ჩვენ მო−ვუვ−ლით ი−სევ ჩვენს თავს,
არ გვინ−დებ−ხარ, - “ძირს და ძირსო!”
ძა−ლას ჰკარ−გავ, ის გა−წუ−ხებს,
ა−ღარ გიხს−ნის და−ნა პირ−სო,
მაგ−რამ რა ვქნათ? ქვეყ−ნის ტანჯ−ვას
სჯობს ი−ტან−ჯო ერთ−მა - “ძირსო!”
ხალ−ხი იბრძ−ვის! ხალ−ხი ჰღე−ლავს!
ვე−ღარ ას−დებ აწ აღ−ვირ−სო!
ყო−ვე−ლის მხრივ შეგ−ძა−ხი−ან:
“ძირს, მთავ−რო−ბავ, ძირს და ძირსო!”
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
მიეცით ბავშვს საშუალება, ისწავლოს შეცდომებზე
ნუ შეგეშინდებათ ბავშვის შეცდომების და მიეცით მას საშუალება, ისწავლოს მათზე.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მზეზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მზეზე
 |
აისილუარა ჭანტურია |
 |
მზეო, გვესტუმრემანანა კაკაჩია |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
ღამეილია ჭავჭავაძე |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მზეზე
 |
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
1795 წლის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
