ციცინათელა
რად მიჰფ−რენ ნელა-ნელა?
შენ−მა შო−რით ნა−თე−ბამ
დამწ−ვა და და−მა−ნე−ლა!
ა−ნა−თებ და კარ−გი ხარ,
მე თუმც ა−რას მარ−გი−ხარ!
ჩე−მი ი−ყო, ის მინ−და,
შენ კი სხვი−სი ბარ−გი ხარ!
აბ−რე−შუ−მის პე−პე−ლა,
ფუტ−კა−რი და წურ−ბე−ლა,
შენ−ზედ სარ−გებ−ლი−ა−ნი
შენ გე−ნაც−ვა−ლოს ყვე−ლა!
წურ−ბე−ლა მკურ−ნა−ლი−ა,
მაგ−რამ ცო−ტა მყრალია…
მში−ე−რი - სისხ−ლის მტე−რი,
რომ გაძ−ღე−ბა - მთვრა−ლი−ა!
მაშ რად მინ−და წურ−ბე−ლა?
მან გუ−ლი და−მიბ−ნე−ლა!
ი−სევ შენ და ი−სევ შენ,
ჩე−მო ცი−ცი−ნა−თე−ლა!
მე−ო−რე თაფლს და სან−თელს
გვი−კე−თებს და სარ−გე−ბელს
მით გვაძ−ლევს, მაგ−რამ კბე−ნით
გვი−სი−ვებს ცხვირ-პირს და ხელს!
მაშ რად მინ−და ფუტ−კა−რი,
მკბე−ნა−რი, მო−ი−სა−რი?
ი−სევ ცი−ცი−ნა−თე−ლა,
უ−წყი−ნა−რი ის ა−რი!
მე−სა−მე ტანს გვი−მო−სავს,
წყნა−რია და არ იქმს ავს,
მაგ−რამ უგ−ნუ−რე−ბი−თა
პარკ−ში იღრ−ჩობს თა−ვის თავს!
მაშ რად მინ−და პე−პე−ლი,
უგ−ნუ−რად თა−ვის მკვლე−ლი,
და რო−გორ არ მერ−ჩი−ოს
მა−საც ცი−ცი−ნა−თე−ლი?
ჩე−მო ცი−ცი−ნა−თე−ლა,
სა−ით ჰფრენ ნელა-ნელა?
მე ვარ შე−ნი ერთგუ−ლი,
სხვა მო−გა−ტყუ−ებს ყვე−ლა.
მებ−რა−ლე−ბი, - კარ−გი ხარ!
და ვა−ი, სხვის ბარ−გი ხარ!
სხვებს ბნელ−ში−აც უ−ნა−თებ,
მე კი დღეც არ მარ−გი−ხარ.
ნე−ტავ რი−სა გაქვს რი−დი?
ჩემს−კე−ნაც გა−მოფ−რინ−დი,
ნა−თე−ლი მო−მა−ფი−ნე,
მეც გა−მი−ნა−თე ბინ−დი!
კმა, რაც დღემ−დის ვი−წა−მე;
აწ საყ−ვარ−ლად მი−წა−მე
და მა−შინ შენს სიყ−ვა−რულს
და−მა−ვი−წყებს მი−წა მე!..
ჩე−მო ცი−ცი−ნა−თე−ლა,
სა−დღა ჰფრენ ნელა-ნელა?
შენ−მა შორ-შორ ნა−თე−ბამ
უდ−რო−ოდ და−მა−ნე−ლა!..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დიახ, მშობლობა ყველაზე რთული რამაა. დიახ, თქვენი სახლი შეიძლება იყოს არეული, სარეცხი - დაგროვილი და ძაღლი - გასასეირნებელი. მაგრამ წარმოიდგინეთ, რომ თქვენს შვილს უბრალოდ გაეცინა. ისიამოვნეთ ახლა - დრო სწრაფად გადის.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ორი დათვინინო მზესელი |
 |
მთათ მითხრეს...ვაჟა–ფშაველა |
 |
მუშურიაკაკი წერეთელი |
 |
ბაიათიბესიკი |
 |
ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ტ - უკანილელა გაბური |
 |
მამალილუარა ჭანტურია |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
თევზაობაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
აფხაზეთოხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ილიას საღამოვაჟა–ფშაველა |
