ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
თამარ ქალიხალხური |
|
მამულის სიყვარულიხალხური |
|
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
 |
ნუ გეშინიაგოდერძი ჩოხელი |
|
თამარ მეფევ, თამარეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
მამულოხალხური |
 |
საქართველოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ქართლის მიწისთვისნანა სამხარაძე |
 |
ეს გოგონა ვისია?ნესტან კუპრავა |
 |
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სხვას ვის აქვსგიორგი წერეთელი |
 |
საქართველომუხრან მაჭავარიანი |
 |
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
|
ქართული ორნამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
