ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მუტრუკი მიტომ მუტრუკობსვაჟა–ფშაველა |
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
 |
მერცხალილუარა ჭანტურია |
 |
მამულის სიყვარულიხალხური |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
შენ აყვავილდი ჩემო სამშობლონანა სამხარაძე |
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
 |
ახალო წელო...ნათია აბულაძე |
 |
ენა, მამული, სარწმუნოებამარი დიერა |
|
საქართველოსნანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
ნუგეში მგოსნისავაჟა–ფშაველა |
 |
ვაზის სიმფონიაშოთა ნიშნიანიძე |
 |
ირაკლი მეფის ქებაბესიკი |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
 |
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
