ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
აპრილინესტან კუპრავა |
 |
ბეღურასოფო გასიტაშვილი |
 |
საქართველოს სიყვარულშინანა სამხარაძე |
|
ნეტავი, ბიჭო შენს დედას!ნესტან კუპრავა |
|
წმინდა გიორგინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სალაღობოლადო ასათიანი |
 |
გორიაკაკი წერეთელი |
 |
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
 |
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
|
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
