ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ვშლი ვფურცლავ...მურმან ლებანიძე |
 |
თამარ მეფესხალხური |
 |
დავით სარდლისადმიბესიკი |
 |
საქართველო - სალოცავი ხატი!ლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
წმინდა გიორგინანა სამხარაძე |
|
ხვალის იმედზე ფიქრითნანა სამხარაძე |
 |
ტყეშინესტან კუპრავა |
|
ერეკლე მეფეხალხური |
 |
მერცხლების საუბარისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
|
მხედართა ძველი სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
ირაკლი მეფის ქებაბესიკი |
|
ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტსვაჟა–ფშაველა |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
