ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
 |
საქართველო - სალოცავი ხატი!ლუარა ჭანტურია |
 |
შე კუდმაკრატელა, შენა!..ედუარდ უგულავა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სადღეგრძელონანა სამხარაძე |
 |
ქართველი ხარ?მანანა კაკაჩია |
 |
რიხით სათქმელიმარიამ წიკლაური |
 |
იის ნატვრაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ქართული დედა-ენაასოფია ბარშოვა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემი ლოცვანიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
რად ჰყვედრი კაცსა, ბანოვანო, პირუმტკიცობას?ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
 |
განთიადიაკაკი წერეთელი |
 |
ირაკლი მეფის ქებაბესიკი |
