ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ჰოი, სიხარულო, თამარ დედოფალოხალხური |
 |
ნუ გეშინიაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
|
სიმღერა მამულზეხალხური |
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
 |
ენა ქართულისოფია ბარშოვა |
 |
იის ნატვრაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ბეღურები გვასწავლიანმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ჩივილი ხმლისავაჟა–ფშაველა |
 |
მივარდნილი აივანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქართლსვაჟა–ფშაველა |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
 |
ბაბუალუარა ჭანტურია |
