ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
არაგვსგოდერძი ჩოხელი |
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დავით სარდლისადმიბესიკი |
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემი თბილის-ქალაქინესტან კუპრავა |
 |
გრემიცირა ტურაშვილი |
 |
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ახალო წელო...ნათია აბულაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
თამარ დედოფალი ვიყავხალხური |
 |
ჩემო ტკბილო საქართველოვშიო მღვიმელი |
|
პასუხადვაჟა–ფშაველა |
 |
სამშობლოსდუტუ მეგრელი |
