ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
საქართველო - სალოცავი ხატი!ლუარა ჭანტურია |
|
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
 |
ფშაურიმურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
 |
საქართველოსნანა სამხარაძე |
 |
დალოცვაფატმან ბოჭორიშვილი |
|
საქართველოფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ქართული დედა-ენაასოფია ბარშოვა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
 |
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
 |
გორიაკაკი წერეთელი |
 |
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თეჯლიშიალექსანდრე ორბელიანი |
