ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნუ გეშინიაგოდერძი ჩოხელი |
 |
თამარ ქალიხალხური |
|
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ნეტავ მალე მივახწევდე მიზანსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ლილეო... და ახალი წელი!ნესტან კუპრავა |
 |
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
|
ჩემი თბილის-ქალაქინესტან კუპრავა |
 |
სამშობლოს მოგზაურისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
ქართველო, ხელი ხმალს იკარხალხური |
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ბაიათიალექსანდრე ორბელიანი |
 |
პასუხადვაჟა–ფშაველა |
 |
სალაღობოლადო ასათიანი |
