ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ნეტავ მალე მივახწევდე მიზანსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველოს სიყვარულშინანა სამხარაძე |
 |
ქართული დედაენაასოფო გასიტაშვილი |
 |
ჩემო საქართველოფატმან ბოჭორიშვილი |
|
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
|
მერცხლების საუბარისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროშები ჩქარაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
შემომეყარა ყივჩაღიხალხური |
|
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
|
მამულეთიირაკლი გოგოლაური |
