ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
თამარ მეფესხალხური |
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
 |
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
|
შავლეგოხალხური |
 |
ანა-ბანა, ანა-ბანამორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ლოცვახათუნა გულიაშვილი |
 |
ბეღურასოფო გასიტაშვილი |
|
საქართველოს მიწასოფო გასიტაშვილი |
 |
უფალო, ისევ შეგვინდენანა სამხარაძე |
 |
*** (შავი ზღვა, შავქოჩრიანი)ნუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ლოცვა-ნანინამანანა ტონია |
|
ქართველო, ხელი ხმალს იკარხალხური |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
 |
დაბრუნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნუგეში მგოსნისავაჟა–ფშაველა |
