ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ნუ გეშინიაგოდერძი ჩოხელი |
 |
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
 |
საქართველოა ლამაზიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
|
ლილეო... და ახალი წელი!ნესტან კუპრავა |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
მივალ, გადავკოცნიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტსვაჟა–ფშაველა |
 |
თამარ დედოფალი ვიყავხალხური |
