ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ჰოი, სიხარულო, თამარ დედოფალოხალხური |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
|
მამულის სიყვარულიხალხური |
 |
ვშლი ვფურცლავ...მურმან ლებანიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
Საქართველონინია კაპანაძე |
 |
პატარა ვაჟკაცის ფიქრებიმანანა კაკაჩია |
 |
საქართველოს სიყვარულშინანა სამხარაძე |
 |
ცეკვანესტან კუპრავა |
 |
საქართველოფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
|
არაგვსვაჟა–ფშაველა |
 |
მუშაილია ჭავჭავაძე |
|
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
