ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
 |
მრავალ-მრავალ ახალ წელსმორის ფოცხიშვილი |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
შავლეგოხალხური |
|
არაბი ხარ?ანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველოს მიწასოფო გასიტაშვილი |
|
ქართული დედაენაასოფო გასიტაშვილი |
 |
ლილეო... და ახალი წელი!ნესტან კუპრავა |
|
ლატალს მობრძანდა თამარიხალხური |
 |
მომავალი შენიაფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
პირველი მაისიდავით მაჩაბელი |
 |
ვაზის სიმფონიაშოთა ნიშნიანიძე |
 |
მივარდნილი აივანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქართვლის დედასილია ჭავჭავაძე |
 |
ხმა სამარიდამვაჟა–ფშაველა |
