ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
მერცხალილუარა ჭანტურია |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
თამარ მეფესხალხური |
 |
ნეტავი, ბიჭო შენს დედას!ნესტან კუპრავა |
 |
ოდესმე დიდი ყოფილა საქართველომურმან ლებანიძე |
 |
გურია და ბიჭი ლექსოიოსებ ციცქიშვილი |
 |
შემოდგომათამარ ჭეიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
შემომეყარა ყივჩაღიხალხური |
 |
პაწაწინა მეგობარიმანანა ტონია |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
 |
არაგვსვაჟა–ფშაველა |
 |
თეჯლიშიალექსანდრე ორბელიანი |
