ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
|
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
 |
ენა, მამული, სარწმუნოებამარი დიერა |
 |
მ - ოლაღურილელა გაბური |
 |
ჩემი პირველი მასწავლებელიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ქართული დედა-ენაასოფია ბარშოვა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
სიმღერა წიგნზეგივი ჭიჭინაძე |
|
აკაკის ლანდიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ან-ალვაო ტანადობითბესიკი |
 |
დაირეკა სკოლის ზარიმაია წიგნაძე |
