ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
ანბანთ-ქებაბესიკი |
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ბ - ოლოცეცხლალელა გაბური |
|
კ - ოდალალელა გაბური |
 |
თორნიკელას ანბანიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ანბანი - ხმოვნების კონცერტისოფო გასიტაშვილი |
 |
სკოლისაკენმაია წიგნაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
|
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დაირეკა სკოლის ზარიმაია წიგნაძე |
