ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ტ - უკანილელა გაბური |
 |
ქართულ ენაანი კაპანაძე |
|
ბ - ოლოცეცხლალელა გაბური |
 |
დედა ენამანანა კაკაჩია |
|
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
|
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგებაშვილის „დედა ენა“შოთა ნიშნიანიძე |
 |
დედა ენაგიორგი ლეონიძე |
|
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
