ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ნ - ამგალალელა გაბური |
 |
თორნიკელას ანბანიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
ი - ხვი ფართოცხვირალელა გაბური |
|
უ - ფეხურალელა გაბური |
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
გოგებაშვილის „დედა ენა“შოთა ნიშნიანიძე |
 |
დედაენასანდრო ეული |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
|
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
