ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
 |
კ - ოლიბრილელა გაბური |
|
ტ - უკანილელა გაბური |
 |
ჩემი პირველი მასწავლებელიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ქართული დედა-ენაასოფია ბარშოვა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
|
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
 |
ბაბუალუარა ჭანტურია |
|
ვაჟა-ფშაველასაკაკი წერეთელი |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
