ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
|
ანბანთ-ქებაბესიკი |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
დედა ენაცირა ტურაშვილი |
 |
ენა, მამული, სარწმუნოებამარი დიერა |
 |
ლ - აკლაკილელა გაბური |
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
 |
მრავალჟამიერ, ენავ, ქართულო...ნათია აბულაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
|
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
ილიას მოკვლის გამოაკაკი წერეთელი |
|
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
 |
ბაბუალუარა ჭანტურია |
 |
დედა ენაგიორგი ლეონიძე |
