ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
 |
ანტონი კათალიკოსზედბესიკი |
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
 |
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ლ - აკლაკილელა გაბური |
|
ფ - აეტონილელა გაბური |
 |
ჩვენი ტკბილი დედაენანესტან კუპრავა |
 |
ქართულ ენაანი კაპანაძე |
 |
სკოლისაკენმაია წიგნაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
|
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
 |
ჩვენი ქართული - სიტყვაქარგულიიოსებ ნონეშვილი |
|
პოეტიაკაკი წერეთელი |
