ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
კ - ოდალალელა გაბური |
 |
ჩემი პირველი მასწავლებელიიოსებ ციცქიშვილი |
|
რ - ემეზილელა გაბური |
|
ტ - უკანილელა გაბური |
 |
დედა ენაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ბაიათიბესიკი |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
 |
სიმღერაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
