ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ანბანთ-ქებაბესიკი |
 |
ნალია თუ ნალი?დიანა ღვალაძე |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
დედა ენაცირა ტურაშვილი |
 |
ი - ხვი ფართოცხვირალელა გაბური |
 |
ენა, მამული, სარწმუნოებამარი დიერა |
|
უ - ფეხურალელა გაბური |
 |
ანბანი - ხმოვნების კონცერტისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
|
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
 |
დედა ენაგიორგი ლეონიძე |
 |
ჩვენი ქართული - სიტყვაქარგულიიოსებ ნონეშვილი |
 |
სიმღერაგრიგოლ აბაშიძე |
