ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
გულის პასუხიაკაკი წერეთელი |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ანბანთ-ქებაბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
დედა ენამანანა კაკაჩია |
 |
ი - ხვი ფართოცხვირალელა გაბური |
 |
დამარხულ არს.....მარი დიერა |
 |
ანა ანბანს სწავლობსნესტან კუპრავა |
 |
სკოლისაკენმაია წიგნაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
სიმღერაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
პოეტიილია ჭავჭავაძე |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
|
ან-ალვაო ტანადობითბესიკი |
