ხსოვნას
მო−უ−წო−დეს ი−მას ძვე−ლად,
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ზა−რე−ბი რომ და−რე−კოს,
რომ სიმ−ღე−რა მთა და ვე−ლად
გვირგ−ვი−ნი−ვით გა−და−ა−რე−კოს.
ი−გი დაფ−ნის ი−ყო ღირ−სი,
დი−დი ცე−ცხლით იწ−ვო−და,
მაგ−რამ ყოფ−ნა მა−ინც მი−სი
გაჰქ−რა უ−მა−ი−სო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ანბანთ-ქებაბესიკი |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
ნალია თუ ნალი?დიანა ღვალაძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ქართველი ხარ?მანანა კაკაჩია |
 |
„მამული, ენა სარწმუნოება“ხათუნა გულიაშვილი |
 |
კ - ოლიბრილელა გაბური |
 |
ანბანი გაყოყოჩდანონა ბეჟანიშვილი |
|
მ - ოლაღურილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
დაირეკა სკოლის ზარიმაია წიგნაძე |
 |
შეგონებალუარა ჭანტურია |
|
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
|
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
