მონაზონ ქალს ოფელიას
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
სტიროდე,ადამ,სტიროდე,ევა!
დასცვით,დასდაგეთ ოც−ნე−ბის ფერფ−ლი,
ბო−რო−ტი გვე−ლის მსხვერპ−ლი ხარ,მსხვერპ−ლი!
სევ−დად იც−ვა−ლა თრთო−ლა ცი−ე−ბის,
ღმერ−თი თა−რე−შობს შუ−რის−ძი−ე−ბის.
სტიროდე,ადამ,სტირიდე,ევა!
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
სტიროდე,ადამ,სტიროდე,ევა!
დასცვით,დასდაგეთ ოც−ნე−ბის ფერფ−ლი,
ბო−რო−ტი გვე−ლის მსხვერპ−ლი ხარ,მსხვერპ−ლი!
სევ−დად იც−ვა−ლა თრთო−ლა ცი−ე−ბის,
ღმერ−თი თა−რე−შობს შუ−რის−ძი−ე−ბის.
სტიროდე,ადამ,სტირიდე,ევა!
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მეტეხის კლდეში სწერიამურმან ლებანიძე |
 |
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„რა ვქნისა“ ციხე ავაგეხალხური |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
 |
სწავლა მოსწავლეთადავით გურამიშვილი |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
