მონაზონ ქალს ოფელიას
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
სტიროდე,ადამ,სტიროდე,ევა!
დასცვით,დასდაგეთ ოც−ნე−ბის ფერფ−ლი,
ბო−რო−ტი გვე−ლის მსხვერპ−ლი ხარ,მსხვერპ−ლი!
სევ−დად იც−ვა−ლა თრთო−ლა ცი−ე−ბის,
ღმერ−თი თა−რე−შობს შუ−რის−ძი−ე−ბის.
სტიროდე,ადამ,სტირიდე,ევა!
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
სტიროდე,ადამ,სტიროდე,ევა!
დასცვით,დასდაგეთ ოც−ნე−ბის ფერფ−ლი,
ბო−რო−ტი გვე−ლის მსხვერპ−ლი ხარ,მსხვერპ−ლი!
სევ−დად იც−ვა−ლა თრთო−ლა ცი−ე−ბის,
ღმერ−თი თა−რე−შობს შუ−რის−ძი−ე−ბის.
სტიროდე,ადამ,სტირიდე,ევა!
გმარ−თებს ტი−რი−ლი და ცრემლ−თა ფრქვე−ვა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
|
ვუალისა და ვიოლეს შესახებგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყუილს თუ არ მოიშლისლია კობალაძე |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
|
ხელოვნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
