მგლოვიარე სერაფიმები
მე პო−ე−ზი−ამ და−ვი−წყე−ბის ცელს ა−მა−რი−და);
სა−უ−კუ−ნე−თა სათ−ვა−ლა−ვი მე−კარ−გე−ბო−და;
ერ−თხელ ზმა−ნე−ბით მე ა−მო−ველ ბნელ სა−მა−რი−დან.
მე მოვ−დი−ო−დი სამ−შობ−ლოს−კენ გზე−ბით ი−რი−ბით,
ჰა−ერ−ში კვნეს−და და−წყვე−ტი−ლი წვი−მის სი−მე−ბი
და−სა−საფ−ლა−ოს ძეგ−ლე−ბი−დან მწუ−ხა−რე რი−გით
მე მომყ−ვე−ბოდ−ნენ დას−ტი−როდ−ნენ სე−რა−ფი−მე−ბი.
ა−სე სტი−როდ−ნენ: “ოჰ! შე−ხე−დეთ! ა−ი, ეს ა−რი!
ი−ყავ ნა−ზი და ა−ხალ−გაზრ−და - რო−გორც მა−ისი,
და−დაფ−ნულ გზა−ზე მი−დი−ო−დი, ვით კეისა−რი,
შენს მოვ−ლე−ნა−ში კრთო−და ცე−ცხლი უ−ზე−ნა−ე−სი.
ცხოვ−რე−ბა შე−ნი ი−ყო მწვე−ლი ა−ლერ−სი ქა−ლის,
თვით ბო−რო−ტე−ბა სა−ქართ−ვე−ლოდ ნა−ან−და−ზე−ბი
შენ−ში ბა−დებ−და სიმ−ხურ−ვა−ლის და−უმქ−რალ ხა−ლისს,
და შენ,მწყურვალემ, გა−მო−ცა−ლე ყვე−ლა თა−სები!
ყო−ვე−ლი წვე−თი სავ−სე ი−ყო უმ−ძაფ−რე−სი შხა−მით;
ლურ−ჯა ცხე−ნე−ბით თუ გაფ−რენ−და გრძნო−ბათ სი−ნა−ზე,
ი−ყავ სა−ოც−რად მო−ხიბ−ლუ−ლი ა−სეთი ღა−მით
და უა−ილდის ყვა−ვი−ლი−ვით და−ე−ცი გზა−ზე.
ცა−ცხვე−ბი დგა−ნან შენს საფ−ლავ−თან, ვით კენ−ტავ−რე−ბი,
მათ სიბ−ნე−ლე−ში, ნის−ლი−ა−ნი და უეცა−რი,
გა−მოჩნ−დე−ბი−ან პო−ე−ზი−ის თა−ნამგ−ზავ−რე−ბი,
სდგა−ნან მწუ−ხა−რედ და ი−ტყვი−ან: ა−ი, ეს ა−რი!”
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ უნდა ითანამშრომლოს სხვებთან პრობლემის გადაჭრაში.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სიმართლეზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სიმართლეზე და ლექსები საქართველოზე
 |
გურია და ბიჭი ლექსოიოსებ ციცქიშვილი |
 |
არ შეგვეშნდეს დიდი დაღმართისნანა სამხარაძე |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იის ნატვრაგივი ჭიჭინაძე |
|
ოდესმე დიდი ყოფილა საქართველომურმან ლებანიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სიმართლეზე და ლექსები საქართველოზე
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
|
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ასპინძალადო ასათიანი |
|
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
|
ბარდნალალადო ასათიანი |
