ლოცვა-ნანინა

დე−და-შვი−ლობის მად−ლი−თა,
ქრის−ტე ღმერ−თის და−ლოც−ვი−თა,
და−ი−ძი−ნე, ციცქ−ნა შვი−ლო,
ი−მე−დო და თვა−ლის ჩი−ნო.

ან−გე−ლო−ზი გეჯ−დეს თავ−სა,
ა−გა−რი−დოს ყვე−ლა ავ−სა,
დაგიფაროს,შეგიწყალოს
და ნუ მოგგვ−რის გულ−სა დარდ−სა.

გა−ი−ზარ−დე, და−ვაჟ−კაც−დი,
სამ−შობ−ლოსთ−ვის ი−დექ მედგ−რად,
ი−სიც შე−ნი მშო−ბე−ლი−ა,
მზრუნ−ვე−ლი და თბი−ლი დე−და.

მშობ−ლი−უ−რი ე−ნა შე−ნი,
ტკბილ−ზედტკ−ბი−ლი, სა−ა−მა−ყო,
და ის სტუ−მართ−მას−პინძ−ლო−ბა
არს განთქ−მუ−ლი, სა−ა−რა−კო.

მოისმინე,შეითვისე,
დე−დის ლოცვა-ნა−ნინაო:
დე−ვი კა−ცის გქონ−დეს ძა−ლა,
და ნა−თე−ლი გზა წი−ნა−ო.

გამ−რავლ−დი და გა−ი−ხა−რე,
ი−ყავ კა−ცი სა−სა−ხე−ლო,
ა−მა−ყობდ−ნენ მე−გობ−რე−ბი
და მშო−ბე−ლი სა−ქართ−ვე−ლო.

გა−უ−ღი−მე შენს მო−მა−ვალს,
სხი−ვო ჩე−მო მუქ−დღი−სა−ო,
ნორ−ჩო ყლორ−ტო, გა−ი−ზარ−დე,
ყლორ−ტო ბე−ბერ მუ−ხი−სა−ო!

ნა−ნას გიმღერ,განაბულხარ,
მისმენ,შენც მი−ღი−მი თა−ნა,
და−ი−ძი−ნე, პა−წა−წი−ნა,
ნა−ნი- ნა−ნა, ნა−ნი- ნა−ნა.