შავი ყორანი
გზა გა−ვი−ა−რე... მსურს მო−ვი−ხე−დო
და და−ვი−ნა−ხო მთი−სა ქე−დე−ბი;
შა−ვი ყო−რა−ნი გზა−ზე მომ−ჩხა−ვის:
”ნუ ი−ხე−დე−ბი... ნუ ი−ხე−დე−ბი!”
გზა−ზე მივ−დი−ვარ... მსურს გა−ვარკ−ვი−ო
გა−სასვ−ლე−ლი გზის სივრ−ცე უცვ−ლე−ლი;
შა−ვი ყო−რა−ნი ი−სევ მომ−ჩხა−ვის:
”შორს ნუ გასც−ქე−რი... შორს ნურ−ვის ელი!”
მაგ−რამ სა−და ვარ? გზა ა−ღა−რა სჩანს,
ამ სიბ−ნე−ლე−შიც გა−ჭირ−და გავ−ლა;
შავ−მა ყო−რან−მა ფრთა ფრთას შე−მოჰკ−რა,
შავ−მა ყო−რან−მა თავ−ზე დამ−ჩხავ−ლა...
გა−და−იფ−რი−ნა და მო−მა−გო−ნა
დრო, უ−ბე−დო−ბის გვერ−დით მხლე−ბე−ლი,
ჟა−მი - ყვე−ლაფ−რის მქნელ-გარდამქმნელი,
სივრ−ცე - ყვე−ლაფ−რის მიმ−ტე−ვე−ბე−ლი.
და და−ვი−ნა−ხო მთი−სა ქე−დე−ბი;
შა−ვი ყო−რა−ნი გზა−ზე მომ−ჩხა−ვის:
”ნუ ი−ხე−დე−ბი... ნუ ი−ხე−დე−ბი!”
გზა−ზე მივ−დი−ვარ... მსურს გა−ვარკ−ვი−ო
გა−სასვ−ლე−ლი გზის სივრ−ცე უცვ−ლე−ლი;
შა−ვი ყო−რა−ნი ი−სევ მომ−ჩხა−ვის:
”შორს ნუ გასც−ქე−რი... შორს ნურ−ვის ელი!”
მაგ−რამ სა−და ვარ? გზა ა−ღა−რა სჩანს,
ამ სიბ−ნე−ლე−შიც გა−ჭირ−და გავ−ლა;
შავ−მა ყო−რან−მა ფრთა ფრთას შე−მოჰკ−რა,
შავ−მა ყო−რან−მა თავ−ზე დამ−ჩხავ−ლა...
გა−და−იფ−რი−ნა და მო−მა−გო−ნა
დრო, უ−ბე−დო−ბის გვერ−დით მხლე−ბე−ლი,
ჟა−მი - ყვე−ლაფ−რის მქნელ-გარდამქმნელი,
სივრ−ცე - ყვე−ლაფ−რის მიმ−ტე−ვე−ბე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ფრინველებზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მამლაყინწალუარა ჭანტურია |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ფრინველებზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მას აქეთ, რაკი შენდამი ვცან მე სიყვარულიილია ჭავჭავაძე |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ქარებს ქარობაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ალექსანდრეს გაკვირვებალუარა ჭანტურია |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ფრინველებზე და ლექსები სიმართლეზე
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
ჟივჟივა და ჟიოტაემზარ კვიტაიშვილი |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბაქია მამლაყინწამანანა ტონია |
